Haklı Bir Patlama

Cin kokuyordu ve bıyıkları İsviçre müzik kutusunun silindirine benziyordu. Dün ana caddedeki bir oyuncakçıya girdi ve kederli bir şekilde tezgâha yaslandı.

"Bugün bir şey var mı?" diye sordu dükkan sahibi soğuk bir şekilde.

Kirli kırmızı bir mendille gözünü sildi ve şöyle dedi:

“Hiçbir şey, teşekkür ederim. Sadece içeri girip biraz gözyaşı döktüm. Üzüntümü yoldan geçenlere göstermek istemiyorum. Beş yaşında, kıvırcık altın sarısı saçlı küçük bir kızım var, efendim. Adı Lilian. Bu sabah bana dedi ki: 'Baba, Noel Baba bana Noel için kırmızı bir araba getirecek mi?' Bu beni tamamen çaresiz bıraktı, efendim, çünkü ne yazık ki işsizim ve parasızım. Düşünün, küçük bir kırmızı araba ona mutluluk getirirdi, oysa yüzlerce kırmızı arabası olan çocuklar var.”

"Çıkmadan önce," dedi dükkan sahibi, "ki yaklaşık on beş saniye içinde çıkacaksınız, size Trains Caddesi'nde bir şubem olduğunu ve dün orada olduğumu bildirmek isterim. İçeri girdiniz ve Daisy diye çağırdığınız küçük kızınızdan bahsettiniz, ben de size bir el arabası verdim. Anlaşılan küçük kızınızın adını pek hatırlamıyorsunuz."

Adam vakarla doğruldu ve kapıya doğru yöneldi. Neredeyse vardığında döndü ve şöyle dedi:

“Adı Lilian Daisy efendim, bana verdiğiniz arabanın tekerleği sallanıyordu ve sapındaki boyanın bir kısmı çizilmişti. Willow Caddesi'nde barmenlik yapan bir arkadaşım var, Noel'e kadar benim için saklıyor, ama Lilian Daisy o eski, yamuk, gıcırdayan, ikinci el, geçen yılın hayvan stokundan kalma arabayı görünce sizin adınıza utanç duyacağım efendim. Ama efendim, Lilian Daisy geceleri küçük yatağında diz çöktüğünde, sizin için dua etmesini ve Cennetten size merhamet etmesini isteyeceğim. Lilian Daisy'nin dualarında adınızı doğru yazabilmesi için kartvizitlerinizden birini yanınızda bulundurun?”