ชั่วโมงที่หายไปของคนทำขนมปัง

เวลาหกโมงเช้าวันอังคาร โทมัสพบขนมปังอุ่นๆ วางอยู่บนเคาน์เตอร์ในร้านเบเกอรี่ที่ล็อกประตูไว้ ขนมปังนั้นทำจากเมล็ดยี่หร่า ซึ่งเขาไม่ชอบและไม่เคยซื้อมาขาย นาฬิกาบนผนังบอกเวลาห้าโมงเย็น

ประตูหลังถูกล็อคอย่างแน่นหนา กระสอบแป้งยังอยู่ครบ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง มีเพียงกุญแจสำรองดอกเล็กเท่านั้นที่หายไปจากที่แขวน

เขาเรียกเอดา ลูกศิษย์ของเขา ซึ่งมาถึงพร้อมกับหนังสือพิมพ์และความปรารถนาอันสมเหตุสมผลที่จะนอนหลับ

โทมัสกล่าวว่า “มีคนตั้งใจจะทำให้ผมกลัว”

เอดาหั่นขนมปัง ตรงกลางสุกไม่ทั่วถึง แสดงว่าแขกที่มาเยี่ยมไม่คุ้นเคยกับเตาอบเก่านี้ ใต้เคาน์เตอร์ เธอพบเมล็ดข้าวไรย์สีเข้มและรอยเท้าเปียก ซึ่งส่วนปลายเท้ากว้างกว่าส่วนส้นเท้า

“คุณลุงของคุณเหรอคะ?” เธอถามขึ้น

“เขาจากไปเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว”

“เจ้าของบ้านของคุณใช่ไหม?”

“น่าจะทิ้งใบเรียกเก็บเงินไว้”

นาฬิกาไม่ได้หยุดเดิน มีคนไขลานและตั้งเวลาให้ช้าลงหนึ่งชั่วโมง โทมัสไม่สามารถให้เหตุผลอื่นใดนอกจากความอาฆาตพยาบาท

เอดาเดินออกไปข้างนอก ทางเท้าแห้งสนิท ยกเว้นใต้ปั๊มน้ำสาธารณะ มีชายคนหนึ่งกำลังซักรองเท้าบู๊ตขนาดใหญ่เกินตัวอยู่ตรงนั้น เขาใส่ผ้าพันคอของโทมัสสมัยเรียนอยู่ แม้ว่าโรงเรียนจะปิดไปแล้วถึงสี่สิบสามปีก็ตาม

ชายคนนั้นแนะนำตัวเองว่าชื่อรูดี้ น้องสาวของเขาเคยเช่าห้องด้านบนร้านเบเกอรี่ เขามาเพื่อมารับกระป๋องที่น้องสาวลืมไว้

“แล้วทำไมต้องเป็นก้อนขนมปังล่ะ?” เอดาถาม

“เธอสอนฉันทำขนม มันดูเหมาะสมดี”

“แล้วนาฬิกาล่ะ?”

รูดี้จ้องมองเธอ “มันช้าไปหน่อย ผมแก้ไขแล้ว”

เอดามองไปยังหอคริสต์ เข็มนาฬิกาบอกเวลาเจ็ดโมงครึ่ง ส่วนนาฬิกาข้อมือของรูดี้บอกเวลาหกโมงครึ่ง

เขาเดินทางมาตลอดทั้งคืนจากประเทศที่ยังไม่ได้เปลี่ยนเวลา ผู้มาเยือนแปลกหน้านั้นจงใจทำให้เวลาของนาฬิกาทุกเรือนที่เขาพบเจอผิดเพี้ยนไปหมด

โทมัสมาถึงพอดีกับที่รูดี้หยิบกุญแจที่หายไปออกมา เจ้าของบ้านให้เขายืมเมื่อหลายปีก่อน ตอนที่โทมัสกำลังพักฟื้นจากการผ่าตัดและน้องสาวของเขาช่วยงานในร้าน เขาเลยลืมคืนกุญแจ

ในกล่องโลหะมีสูตรอาหาร รูปถ่าย และจดหมายที่เขียนถึงโทมัส น้องสาวของรูดี้เสียชีวิตไปเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ โทมัสนั่งลงบนขอบหินของปั๊มน้ำเพื่ออ่านลายมือของเธอ

เอดาไม่ได้ถามว่าในโน้ตเขียนว่าอะไร เธอเดินกลับไปที่ร้านเบเกอรี่ ตั้งนาฬิกาใหม่ และต้มน้ำ เมื่อชายสองคนกลับมา เธอก็เสิร์ฟขนมปังปริศนาพร้อมเนย

โทมัสกินไปสองชิ้น “ใส่ยี่หร่าเยอะเกินไป” เขาพูด แล้วขอให้รูดี้ทิ้งสูตรไว้ให้