Druga strona tego
Przeczytaj całe opowiadanie „The Other Side of It” autorstwa O. Henry’ego.
W prasie krąży artykuł dotyczący powszechnie znanej kobiecej ciekawości. Mówi on, że jeśli mężczyzna przyniesie do domu gazetę, z której wycięto fragment, jego żona nie zazna spokoju, dopóki nie znajdzie innej gazety, żeby zobaczyć, co zostało wycięte.
Pewien mężczyzna z Houston był pod wrażeniem tego pomysłu, więc postanowił przeprowadzić eksperyment. Pewnego wieczoru w zeszłym tygodniu wyciął z gazety małą, pięciocentymetrową reklamę leku na katar i zostawił ją uszkodzoną na stole, gdzie jego żona na pewno ją przeczyta.
Wziął do ręki książkę i udawał zainteresowanie, obserwując jednocześnie, jak dziewczyna przegląda papier. Kiedy dotknęła miejsca, w którym został wycięty fragment, zmarszczyła brwi i zdawała się bardzo poważnie myśleć.
Jednak nic o tym nie powiedziała, a mężczyzna miał wątpliwości, czy jej ciekawość została rozbudzona, czy nie.
Następnego dnia, gdy wrócił do domu na obiad, przywitała go w drzwiach błyszczącymi oczami i złowieszczym wyrazem twarzy.
„Ty nędzny, podstępny nędzniku!” krzyknęła. „Po tylu latach spędzonych z tobą odkryłam, że mnie podstępnie oszukiwałeś, prowadziłeś podwójne życie i przyniosłeś wstyd i smutek swojej niewinnej rodzinie! Zawsze uważałam cię za łotra i niegodziwca, a teraz mam na to niezbity dowód”.
„C-c-co masz na myśli, Mario?” – wykrztusił. „Nic nie robiłem”.
„Oczywiście, że jesteś gotów dodać kłamstwo do swojego katalogu wad. Skoro udajesz, że mnie nie rozumiesz – spójrz na to.”
Podniosła do jego wzroku cały dokument dotyczący wydarzeń z poprzedniego dnia.
„Myślałeś, że ukryjesz przede mną swoje działania, wycinając część papieru, ale byłem dla ciebie zbyt bystry”.
„To był tylko mały żart, Mario. Nie sądziłem, że potraktujesz to poważnie. Ja…”
„Nazywasz to żartem, bezwstydny nędzniku?” krzyknęła, rozkładając przed nim gazetę.
Mężczyzna spojrzał i przeczytał z przerażeniem. Wycinając reklamę kataru, nie pomyślał, co jest na jej drugiej stronie, a oto fragment, który dla osoby czytającej drugą stronę kartki wydawał się wycięty:
Pewien dżentelmen, znany w kręgach biznesowych, spędził wczoraj wieczór w pewnej restauracji, gdzie na kolacji gościł dwie chórzystki z trupy opery komicznej, która obecnie działa w mieście. Głośne rozmowy i tłuczenie naczyń przyciągnęły uwagę, ale sprawę załagodzono dzięki pozycji wspomnianego dżentelmena.
„Nazywasz to żartem, co, stary gadzie?” – wrzasnęła podekscytowana dama. „Wracam dziś wieczorem do mamy i zostanę tam. Myślałeś, że mnie oszukasz, wycinając to, co? Ty podstępny, rozpustny stary wężu! Mam ładnie spakowany kufer i jadę prosto do domu – nie zbliżaj się do mnie!”
„Maria” – wydyszał zdumiony mężczyzna. „Przysięgam, że…”
„Nie dodawaj krzywoprzysięstwa do swoich zbrodni, panie!”
Mężczyzna bezskutecznie próbował przemówić trzy lub cztery razy, po czym chwycił kapelusz i pobiegł do centrum. Piętnaście minut później wrócił, przynosząc dwa nowe wykroje jedwabnych sukienek, cztery funty karmelków oraz swojego księgowego i trzech urzędników, aby udowodnić, że ciężko pracował w sklepie tamtego wieczoru.
Sprawę ostatecznie rozwiązano polubownie, ale jest jeden mężczyzna w Houston, którego ciekawość kobiet już nie interesuje.
Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.
Dyskusja czytelników
Rozpocznij rozmowę.





