Brakująca strona Księgi Przypływów

W noc uderzenia barki węglowej w ścianę w księdze pływów portu zgubiono jedną stronę. Brakująca karta dotyczyła wtorku. Jej naddarcie było świeże, a pracownik ubezpieczyciela przyszedł przed śniadaniem, żeby zapytać, kto był przy biurku.

Tylko trzy osoby miały klucze: kapitan portu, pilot nocny i Iven, urzędnik, który przepisywał poziom pływów z wodowskazu. Iven zamknął biuro o szóstej. Pilot twierdził, że wszedł o jedenastej i zastał książkę już uszkodzoną. Kapitan portu powiedział, że był w domu cały wieczór.

Kapitan barki upierał się, że zastosował się do pisemnego pozwolenia wydanego przez zarząd portu, aby zacumować o dziesiątej. Powiedział, że przypływ powinien był bezpiecznie przetransportować go przez zanurzone kamienie przy murze. Zamiast tego, kadłub dotknął dna.

Iven wziął ołówek do strony pod brakującą kartą i potarł ją na boki. Pojawiły się niewyraźne napisy: nagłówki kolumn, nazwisko kapitana i krótka notatka. Nie dało się tego przeczytać.

Pracownik ubezpieczyciela zaproponował przesłuchanie nocnego pilota. Iven poprosił o arkusze pomiarowe z poprzedniego miesiąca. Każdy odczyt wieczorny był starannie przepisany. We wtorek wartość została napisana szerokim pismem kapitana portu. Barka dotarła trzy godziny później.

Iven podszedł do wodowskazu. Kamienna półka chroniła mosiężną skalę przed przepływającymi łodziami. Świeży cement wypełnił lukę za nią. Skala została zdjęta podczas remontu ściany tydzień wcześniej i zamontowana o stopę wyżej niż poprzednio. Każdy, kto ją odczyta, zauważy, że woda jest o stopę płytsza niż w rzeczywistości.

„To powinno pomóc kapitanowi” – ​​powiedział przedstawiciel ubezpieczyciela.

„Chyba że ktoś dwukrotnie skorygował odczyt.”

W szufladzie biura Iven znalazł notatkę od brygadzisty remontowego wyjaśniającą zmianę. Kapitan portu dodał stopę do odczytu z wtorku przed jego wprowadzeniem. Pilot, odnajdując notatkę później, dodał kolejną stopę, wydając polecenie cumowania. Na papierze woda nagle stała się głębsza niż kanał.

Kapitan portu przyznał, że wyrwał kartkę, gdy zobaczył uszkodzony kadłub. Uważał, że to jego własna poprawka spowodowała wejście barki na mieliznę. Pilot przyznał, że dokonał dopisku, ale nie wiedział o braku kartki do godziny jedenastej, jak twierdził.

Pracownik ubezpieczyciela położył oba oświadczenia na biurku. „Mógł nam pan powiedzieć dziś rano”.

Kapitan portu wpatrywał się w puste miejsce w księdze. Iven wkleił nową kartę i zapisał odczyty, poprawki i rozdarcie. Zostawił miejsce na rachunek za naprawę. Wiedział, że to będzie wymagało dłuższego wpisu.