Naprawianie wielkiej niesprawiedliwości

Niedawno ujawniono coś, co napełni skruchą każdego dżentelmena w kraju. Przez długi czas mężczyźni uważali, że zwyczaj noszenia przez damy wysokich kapeluszy w teatrze to nic innego jak brak szacunku z ich strony dla nieszczęśników, którzy mieli pecha i dostali miejsce za nimi.

Okazuje się teraz, że to przypuszczenie wyrządziło płci pięknej wielką krzywdę. Znana lekarka ujawniła przypadłość, na którą płeć piękna cierpi od dawna, i do tej pory udało jej się zachować głęboką tajemnicę. Ich zwyczaj noszenia kapeluszy w miejscach publicznych rozrywek wynika z konieczności i uwalnia je od zarzutu egoistycznego lekceważenia wygody innych, który tak często im się wysuwa.

Wydaje się, że kobiety po trzydziestym piątym roku życia są szczególnie wrażliwe na działanie jasnego światła padającego na ich głowy z góry. Czaszka kobiety znacznie różni się od czaszki mężczyzny, zwłaszcza w górnej części, a w wieku trzydziestu pięciu lat struktura czaszki w tym miejscu staje się bardzo jasna. Promienie światła – zwłaszcza światło elektryczne – wywierają szczególnie przenikliwy i niepokojący wpływ na nerwy mózgowe.

O dziwo, ta dolegliwość nigdy nie jest odczuwana przez młodą kobietę, ale gdy tylko minie okres młodości, staje się natychmiast zauważalna. Fakt ten jest powszechnie znany kobietom i omawiany między sobą, ale zazdrośnie strzegą go w tajemnicy, nawet przed najbliższymi krewnymi i przyjaciółmi płci męskiej. Lekarka, która niedawno ujawniła tę sprawę w czasopiśmie naukowym, jest pierwszą osobą ze swojej płci, która ujawniła ją opinii publicznej.

Jeśli ktokolwiek zada sobie trud sprawdzenia tego stwierdzenia, jego prawdziwość zostanie bezdyskusyjnie udowodniona. Zagadnij kobietę w średnim wieku do rozmowy pod dobrze oświetlonym żyrandolem, a po chwili poczuje się nieswojo, a ból zadawany przez światło sprawi, że wkrótce odsunie się od jego źródła. Na młode i zdrowe dziewczęta promienie światła nie mają zauważalnego wpływu. Tak więc, gdy widzimy w teatrze damę w wysokim i nieporęcznym kapeluszu, powinniśmy pomyśleć, że ma ponad trzydzieści pięć lat i po prostu chroni się przed cierpieniem, które przyniósł jej upływ czasu. Ilekroć widzimy kobietę w małym i dyskretnym nakryciu głowy, wiemy, że jest wciąż młoda i urocza, i może bez trudu siedzieć pod promieniami przenikliwego światła.

Żaden mężczyzna, który miał okazję krytykować rzekomą obojętność kobiet na wygodę publiczną w tym względzie, nie zawaha się wyrazić szczerego żalu, że tak źle je zrozumiał. Amerykanie charakteryzują się szacunkiem dla ułomności wieku, zwłaszcza wśród płci pięknej, a gdy fakty tu opisane staną się powszechnie znane, litość i tolerancja zastąpią krytykę. Odtąd wysoki kapelusz, z powiewającymi piórami, bukietami kwiatów i ozdobą, nie będzie traktowany z niechęcią, gdy zobaczymy go między nami a sceną, lecz z szacunkiem, ponieważ mamy pewność, że jego właścicielka nie jest już młoda, lecz zmierza już ku upadkowi i jest zmuszona do podjęcia środków ostrożności, które podeszły wiek czyni koniecznymi wobec niedołężnych kobiet.