Waarom hij aarzelde

Een man met een verweerd, getekend gezicht, waarop sporen van diep verdriet en lijden te lezen waren, rende opgewonden de trap op naar de redactie van de krant.

De literair redacteur zat alleen in zijn hoek en de man liet zich in een stoel in de buurt vallen en zei:

'Neem me niet kwalijk, meneer, dat ik u met mijn problemen opzadel, maar ik moet mijn hart luchten bij iemand. Ik ben de ongelukkigste man die er bestaat. Twee maanden geleden woonde er in een rustig stadje in Oost-Texas een gezin in vrede en tevredenheid. Hezekiah Skinner was het hoofd van dat gezin en hij aanbad zijn vrouw, die zijn genegenheid volledig leek te beantwoorden. Helaas, meneer, ze bedroog hem. Haar liefdesverklaringen waren slechts zoete leugens, bedoeld om hem te misleiden en te verblinden. Ze was verliefd geworden op William Wagstaff, een buurman, die op slinkse wijze had geprobeerd haar hart te veroveren. Ze luisterde naar Wagstaffs smeekbeden en vluchtte met hem weg, haar man achterlatend met een verwoest huis en een gebroken hart. Kunt u dan geen medelijden met me hebben, meneer?'

'Inderdaad,' zei de literatuurredacteur. 'Ik kan me de pijn, het verdriet, het diepe lijden dat u moet hebben gevoeld, goed voorstellen.'

'Al twee maanden,' vervolgde de man, 'is het huis van Hezekiah Skinner verlaten, en deze vrouw en Wagstaff zijn op de vlucht voor zijn toorn.'

'Wat bent u van plan te doen?' vroeg de literatuurredacteur.

“Ik weet het nauwelijks. Ik geef niet meer om die vrouw, maar ik kan niet ontsnappen aan de kwellingen die mijn geest dag in dag uit doorstaat.”

Op dat moment klonk er een schelle vrouwenstem vanuit de voorkamer, die een vraag stelde aan de kantoorjongen.

'Hemel, haar stem!' riep de man, terwijl hij geagiteerd opstond. 'Ik moet hier weg. Snel! Is er geen ontsnappingsmogelijkheid? Een raam, een zijdeur, ergens heen, voordat ze me vindt.'

De literair redacteur stond op met een verontwaardigd gezicht.

'Schaam je, meneer,' zei hij, 'gedraag je niet zo onwaardig. Ga de confrontatie aan met je ontrouwe vrouw, meneer Skinner, en beschuldig haar ervan je leven en je gezin te hebben verwoest. Waarom aarzel je om op te komen voor je eer en je rechten?'

'U begrijpt het niet,' zei de man, zijn gezicht wit van angst en onrust, terwijl hij uit het raam van een schuur klom. 'Ik ben William Wagstaff.'