De wolf en de man
Er was eens een vos die met een wolf sprak over de kracht van de mens; hoe geen enkel dier hem kon weerstaan en hoe iedereen list en bedrog moest gebruiken om zich tegen hem te beschermen. Toen antwoordde de wolf: "Als ik maar de..."
Er was eens een vos die met een wolf sprak over de kracht van de mens; hoe geen enkel dier hem kon weerstaan en hoe iedereen list en bedrog moest gebruiken om zich tegen hem te beschermen. Toen antwoordde de wolf: "Als ik maar één keer de kans kreeg om een mens te zien, zou ik hem zonder aarzeling aanvallen."
'Daar kan ik je bij helpen,' zei de vos. 'Kom morgenochtend vroeg naar me toe, dan laat ik je er een zien.' De wolf meldde zich vroeg, en de vos nam hem mee naar buiten, de weg waarlangs de jagers dagelijks gingen. Eerst kwam een oude, afgedankte soldaat.
'Is dat een man?' vroeg de wolf.
'Nee,' antwoordde de vos, 'dat was er één.'
Daarna kwam er een jongetje dat naar school ging. "Is dat een man?"
'Nee, dat wordt er eentje.' Eindelijk kwam er een jager aan met zijn dubbelloops geweer op zijn rug en een kapstok naast zich. De vos zei tegen de wolf: 'Kijk, daar komt een man aan, jij moet hem aanvallen, maar ik trek me terug in mijn hol.' De wolf stormde toen op de man af.
Toen de jager hem zag, zei hij: "Wat jammer dat ik geen kogel in mijn geweer heb," richtte en vuurde zijn kleine hagelkorrel in zijn gezicht. De wolf trok een grimas, maar liet zich niet afschrikken en viel hem opnieuw aan, waarop de jager hem het tweede schot toediende. De wolf slikte zijn pijn in en stormde op de jager af, maar die trok zijn glanzende zwaard en bracht hem daarmee een paar sneden toe, links en rechts, zodat de wolf, overal bloedend, huilend terugrende naar de vos.
'Welnu, wolfsbroeder,' zei de vos, 'hoe bevalt het je met de mens?'
'Ah!' antwoordde de wolf, 'ik had me nooit kunnen voorstellen dat de kracht van een mens zo groot was! Eerst pakte hij een stok van zijn schouder, blies erin, en toen vloog er iets in mijn gezicht dat me vreselijk kietelde; toen blies hij nog een keer in de stok, en die vloog als bliksem en hagel in mijn neus; toen ik heel dichtbij was, trok hij een witte rib uit zijn zij en sloeg me er zo hard mee dat ik bijna dood op de grond lag.'
'Kijk eens wat een opschepper je bent!' zei de vos. 'Je gooit je bijl zo ver weg dat je hem niet meer terug kunt halen!'
Volledig klassiek verhaal. Engelse brontekst: Standard Ebooks. De bronuitgave vermeldt dat de tekst in de Verenigde Staten tot het publieke domein behoort; de regels verschillen per land.
Gesprek tussen lezers
Begin het gesprek.





