Op reis gaan

Er was eens een arme vrouw die een zoon had die dolgraag wilde reizen, maar zijn moeder zei: "Hoe kun je reizen? We hebben helemaal geen geld om je mee te nemen."

Toen zei de zoon: "Ik red me prima zelf; ik zal altijd zeggen: Niet veel, niet veel, niet veel."

Hij liep dus een hele tijd en zei steeds: "Niet veel, niet veel, niet veel." Toen kwam hij langs een groep vissers en zei: "God zegene jullie! Niet veel, niet veel, niet veel."

'Wat zeg je nou, boer, 'niet veel'?' Toen het net werd binnengehaald, bleek er niet veel vis gevangen te zijn. Daarop sloeg een van hen de jongeman met een stok en zei: 'Heb je me dan nooit zien dorsen?'

'Wat moet ik dan zeggen?' vroeg de jongeman.

Je moet zeggen: 'Zorg dat het vol is, zorg dat het vol is.'"

Hierna liep hij weer een lange tijd en riep: "Vul het maar, vul het maar," totdat hij bij de galg kwam, waar een arme zondaar stond die ze op het punt stonden op te hangen. Toen zei hij: "Goedemorgen; vul het maar, vul het maar."

'Wat zeg je nou, schurk, dat je er genoeg van hebt? Wil je soms beweren dat er nog slechtere mensen in de wereld zijn, of is dit niet genoeg?' En hij kreeg opnieuw een paar klappen op zijn rug.

'Wat moet ik dan zeggen?' vroeg hij.

"Je moet zeggen: moge God medelijden hebben met die arme ziel."

De jongeman liep nog een lange tijd verder en zei: "Moge God medelijden hebben met die arme ziel!" Toen kwam hij bij een kuil waar een slachter stond die een paard aan het slachten was. De jongeman zei: "Goedemorgen; moge God medelijden hebben met die arme ziel!"

'Wat zeg je nou, jij humeurige schurk?' En de slager gaf hem zo'n klap op zijn oor dat hij niets meer kon zien.

'Wat moet ik dan zeggen?'

“Je moet zeggen: ‘Daar ligt het aas in de kuil!’”

Hij liep verder en zei steeds: "Daar ligt het aas in de kuil, daar ligt het aas in de kuil." Toen hij bij een kar vol mensen kwam, zei hij: "Goedemorgen, daar ligt het aas in de kuil!" De kar duwde hem toen in een gat, en de bestuurder pakte zijn zweep en sloeg de jongen ermee, totdat hij gedwongen was terug te kruipen naar zijn moeder. En zolang hij leefde, is hij nooit meer op reis gegaan.