Elma

Genç adam elinde yuvarlak, kırmızı, sulu bir elma tutuyordu.

"Yiyin," dedi Ruh, "bu hayat elmasıdır."

"Bunların hiçbirini istemiyorum," dedi genç adam ve onu uzağa fırlattı. "Başarıyı istiyorum. Şöhreti, serveti, gücü ve bilgiyi istiyorum."

"Öyleyse gel," dedi Ruh.

Birlikte dik ve kayalık yollardan yukarı çıktılar. Güneş yakıcıydı, yağmur üzerlerine yağıyordu, dağ sisleri onları sarmıştı ve kar, tırmanırken yolu gizleyerek güzel ve tehlikeli bir yumuşaklıkla yağıyordu. Zaman hızla geçti ve gencin altın sarısı saçları karın beyazlığına büründü. Tırmanmanın yorgunluğuyla vücudu kamburlaştı; eli güçsüzleşti ve sesi titrek ve tizleşti.

Ruh değişmemişti ve yüzünde bilgeliğin anlaşılmaz gülümsemesi vardı.

Sonunda en yüksek zirveye ulaştılar. Genç olan yaşlı adam Ruh'a şöyle dedi: "Bana başarı elmasını ver. Onun yetiştiği tepelere geldim ve o benim. Çabuk ol, çünkü gözlerimde garip bir bulanıklık var."

Ruh ona yuvarlak, kırmızı ve güzel görünümlü bir elma verdi.

Adam ısırdı ve içinde çürük ve acı bir toz buldu.

"Bu nedir?" diye sordu.

"Bu, Hayat elmasıydı," dedi Ruh. "Şimdi ise Başarı elmasıdır."