Aslan, Jüpiter ve Fil

Aslan, tüm büyüklüğüne, gücüne, keskin dişlerine ve pençelerine rağmen, tek bir konuda korkaktır: Horozun ötüşüne tahammül edemez ve duyduğu anda kaçar. Jüpiter'e kendisini böyle yarattığı için acı acı şikayet etti; ama Jüpiter bunun onun suçu olmadığını söyledi: onun için elinden gelenin en iyisini yapmıştı ve bu onun tek kusuru olduğu için, oldukça memnun olması gerektiğini söyledi. Ancak Aslan teselli bulmadı ve korkaklığından o kadar utandı ki ölmeyi diledi. Bu ruh haliyle Fil ile karşılaştı ve onunla konuştu. Büyük hayvanın sürekli kulaklarını diktiğini, sanki bir şey dinliyormuş gibi davrandığını fark etti ve neden böyle yaptığını sordu. Tam o sırada bir sivrisinek vızıldayarak geçti ve Fil, "Şu zavallı vızıldayan böceği görüyor musun? Kulağıma girmesinden çok korkuyorum: bir kere girerse, öleceğim." dedi. Aslan bunu duyunca hemen cesaretlendi: “Çünkü,” dedi kendi kendine, “eğer fil, ne kadar büyük olursa olsun, bir sivrisinekten korkuyorsa, ben sivrisinekten on bin kat daha büyük olan bir horozdan korkmaktan o kadar utanmama gerek yok.”