ลมเหนือกับดวงอาทิตย์

ลมเหนืออวดว่าไม่มีใครต้านตนได้ ดวงอาทิตย์ฟังจนคนเดินทางปรากฏบนถนนเบื้องล่าง เดินห่มเสื้อคลุมรอบไหล่

“ตัดสินกันเถอะ” ลมพูด “ใครทำให้ชายคนนั้นถอดเสื้อคลุมได้แข็งแรงกว่า”

ดวงอาทิตย์ตกลงแล้วหลบหลังเมฆ

ลมเริ่มด้วยกระโชกแรง เสื้อคลุมนักเดินทางสะบัด เขาจับไว้ที่คอ ลมพัดหนักขึ้น ฝุ่นวิ่งข้ามถนน กิ่งงอเหนือคู ชายก้มหน้าและกำผ้าแน่นขึ้น

โกรธแล้ว ลมเทแรงทั้งหมดในกระโชกเยือกแข็งครั้งเดียว ชายหยุดข้างกำแพง หันหลัง แล้วพันเสื้อคลุมรอบตัวเหมือนผิวหนังชั้นที่สอง

ในที่สุดลมเหนือก็หมดเรี่ยวแรง

ดวงอาทิตย์ออกมา ไม่รีบ หินกลับอุ่นนิด ชายเดินจากกำแพงแล้วเดินทางต่อ

เมื่อถนนน่าเดิน เขาคลายที่ติดตรงคอ ไม่นานเปิดเสื้อ เมื่อแสงเที่ยงอุ่นทั่วทุ่ง เขาถอดจากไหล่พับพาดแขน

ลมดูเงียบ ๆ

“เห็นไหม” ดวงอาทิตย์พูด “เขาไม่ได้รอถูกเอาชนะ เขารอจะสบาย”

เบื้องล่าง นักเดินทางไปต่อ ขอบคุณอากาศดีและไม่รู้ว่ามีใครชนะการแข่งขัน