มีคนโกหก

เมื่อวานนี้ ชายสองคนเดินเข้าไปในร้านเหล้าแห่งหนึ่งบนถนนเมนสตรีท และยืนตรงที่เคาน์เตอร์บาร์ด้วยท่าทางเคร่งขรึม คนหนึ่งเป็นชายชรามีหนวดเคราสีเทา อีกคนเป็นชายหนุ่มร่างสูงผอม เห็นได้ชัดว่าเป็นลูกชายของเขา ทั้งคู่แต่งกายเหมือนคนงานในฟาร์ม และดูเหมือนจะงุนงงเล็กน้อยกับความหรูหราของร้านเหล้าแห่งนี้

บาร์เทนเดอร์ถามพวกเขาว่าอยากสั่งอะไร

ชายชราโน้มตัวข้ามบาร์มาและพูดเสียงแหบพร่าอย่างลึกลับว่า “คุณเห็นไหมครับ ผมกับเลมเพิ่งขายมะเขือเทศกับข้าวโพดเขียวไปได้สิบเก้าดอลลาร์ครึ่ง ยายที่บ้านคิดว่าเราจะได้แค่สิบหกดอลลาร์กับอีกหนึ่งในสี่สำหรับรถบรรทุก ดังนั้นผมกับเลมจึงได้กำไรสามดอลลาร์ยี่สิบห้าเซนต์ครับ เวลาคนได้กำไรก้อนใหญ่ พวกเขามักจะเมากัน และผมกับเลมไม่เคยเมามาก่อน เราเลยบอกว่า เราจะลองเมาแล้วดูว่าจะเป็นยังไงบ้าง ความรู้สึกมันเจ๋งดีใช่ไหมครับ?”

“บางคนก็คิดอย่างนั้น” บาร์เทนเดอร์กล่าว “คุณจะสั่งอะไรครับ/คะ?”

ทั้งคู่สั่งวิสกี้และยืนพิงบาร์จนกระทั่งดื่มไปคนละประมาณห้าถึงหกแก้ว

“รู้สึกดีไหม เลม?” ชายชราถาม

“ไม่เลยสักนิด” ลูกชายกล่าว

“ไม่อยากโวยวายหรือสร้างปัญหาใช่ไหม?”

"เลขที่."

“รู้สึกไม่ค่อยดีเลยใช่ไหม?”

“ไม่เลย รู้สึกเหมือนปีศาจ รู้สึกป่วย แสบร้อนอยู่ข้างใน”

“เลม หัวเธอมึนๆ แล้วก็ปวดเมื่อยหรือเปล่า?”

“ใช่ค่ะพ่อ แล้วเข่าพ่อสั่นๆ น้ำตาไหลหรือเปล่าคะ?”

“แน่นอน ท้องเธอปวดจี๊ดๆ เลยใช่ไหม แล้วเธอรู้สึกเหมือนกลืนแมวป่ากับลูกแมวเข้าไปทั้งครอกเลยหรือเปล่า?”

“ใช่ค่ะพ่อ แล้วพ่อไม่คิดเหรอว่าอยากให้เรากลับบ้านไปนอนเล่นในทุ่งหญ้าโคลเวอร์แล้วเตะหญ้าได้?”

“ใช่แล้วลูกชาย นี่แหละคือผลที่ตามมาจากการผิดคำสัญญากับแม่ของแก รู้สึกแย่บ้างไหม?”

“ปีศาจตัวร้ายนั่นน่ะ พ่อ”

“ฟังนะ คุณผู้ชาย” ชายชราพูดกับบาร์เทนเดอร์ “มีคนโกหกเราเรื่องความสนุกของการเมาเหล้า เราจะกลับบ้านและจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว ฉันยอมเป็นลมเซ ตัวสั่น คัน และปวดท้องพร้อมกันดีกว่าเมาเหล้า มาเถอะ ไอ้หนุ่ม ไปหาม้ากันเถอะ”