„Nie taki głupi Tam”

Mężczyzna bez kołnierzyka, ubrany w białą kamizelkę i z dziurami na łokciach, wszedł energicznie do sklepu spożywczego przy Congress Street w zeszłą sobotę z paczką w ręku i powiedział:

„Proszę, Fritz, kupiłem tu dziś po południu dwa tuziny jajek i okazuje się, że twój sprzedawca popełnił błąd, ja…”

„No, chodź tu, Emilu” – krzyknął kupiec. „Ty, co za szmalcownik, włożysz mu dwa zgniłe jajka. Daj mu jeszcze tuzin, und…”

„Ale mnie pan nie rozumie” – powiedział mężczyzna z miłym uśmiechem. „Błąd jest w drugą stronę. Jajka są w porządku, ale dał mi pan za dużo. Zapłaciłem tylko za dwa tuziny, a po powrocie do domu znajduję w worku trzy tuziny. Chcę zwrócić dodatkowy tuzin i natychmiast wróciłem. Ja…”

„Emil!” krzyknął ponownie sprzedawca do swojego chłopca. „Daj temu człowiekowi dwa tuziny jajek na raz. Właśnie go usmażyłeś. Nie rób tego więcej, bo cię zwolnię.”

„Ale, proszę pana” – powiedział mężczyzna w białej kamizelce z niepokojem. „Dał mi pan za dużo jajek, jak na moje pieniądze, i chcę zwrócić tuzin. Jestem zbyt uczciwy, żeby…”

„Emil” – powiedział sklepikarz – „daj temu człowiekowi trzy tuziny dobrych, świeżych jajek w vonce i puść go. Robimy dobre jajka na padlocku, a potem je sprzedajemy. Pospiesz się i włóż trzy albo cztery dodatkowe vonsy”.

„Ale posłuchaj mnie, panie” – powiedział mężczyzna. „Chcę…”

„Powiedz, mój przyjacielu” – powiedział sklepikarz ciszej – „zbierz te jajka i idź do domu. Wiem, po co pakujesz te jajka. Jeśli je zdobędę, mówię: »Veil, to bardzo dobry człowiek; jest uczciwy, żeby je znosić, prawda?«. Wtedy pakujesz w poniedziałek i dajesz dziewięć tollerów za grosze, piwo i konserwy, a mówisz, że wyzywasz mnie w sobotę wieczorem. Nie byłem aż takim idiotą, za jakiego mnie uważają. Zbierasz trzy tuziny jaj i nazywasz to skwarem. Zawsze poprawiasz drobne błędy, nawet jeśli je popełniasz. Emilu, zbierz trzy tuziny i pół tuzina dobrej miary, a do tego dwa trzy patyczki cukierków dla dzieci.”