Młynarz, jego syn i ich osioł

Pewien młynarz, w towarzystwie swego młodego syna, pędził swego osła na targ w nadziei znalezienia na niego kupca. Po drodze spotkali gromadkę dziewcząt, śmiejących się i rozmawiających, które wykrzyknęły: „Widzieliście kiedyś taką parę głupców? Włóczyć się po zakurzonej drodze, kiedy mogliby jechać!” Młynarz uznał, że ich słowa mają sens; więc kazał synowi wsiąść na osła, a sam szedł obok. Wkrótce spotkali kilku jego starych kumpli, którzy powitali ich i powiedzieli: „Rozpieścicie tego waszego syna, pozwalając mu jechać, podczas gdy wy będziecie się męczyć pieszo! Każcie mu iść, młode leniuchy! To mu wyjdzie na dobre”. Młynarz posłuchał ich rady i zajął miejsce syna na grzbiecie osła, podczas gdy chłopiec wlókł się za nim. Nie ujechali daleko, gdy dogonili grupę kobiet i dzieci, a młynarz usłyszał, jak mówią: „Co za samolubny starzec! Sam jedzie wygodnie, ale pozwala swojemu biednemu synkowi iść za nim, jak najlepiej potrafi na własnych nogach!”. Kazał więc swojemu synowi wsiąść za siebie. Dalej na drodze spotkali podróżnych, którzy pytali młynarza, czy osioł, na którym jechał, jest jego własnością, czy też zwierzęciem wynajętym na tę okazję. Odpowiedział, że jest jego własnością i że wiezie go na targ, aby go sprzedać. „Dobry Boże!” powiedzieli, „z takim ładunkiem biedne zwierzę będzie tak wyczerpane, zanim tam dotrze, że nikt na nie nie spojrzy. Lepiej by było, gdybyście go ponieśli!”. „Cokolwiek, byle tylko sprawić ci przyjemność”, powiedział starzec, „możemy tylko spróbować”. Więc zeszli, związali nogi osła liną i powiesili go na drągu, i w końcu dotarli do miasta, niosąc go między sobą. Widok ten był tak absurdalny, że ludzie wybiegli tłumnie, by się z niego śmiać, i bezlitośnie zirytowali Ojca i Syna, niektórzy nawet nazywając ich wariatami. Dotarli do mostu nad rzeką, gdzie Osioł, przestraszony hałasem i niecodzienną sytuacją, wierzgał i szarpał się, aż zerwał krępujące go liny, wpadł do wody i utonął. Wówczas nieszczęsny Młynarz, rozgniewany i zawstydzony, jak najszybciej wrócił do domu, przekonany, że próbując zadowolić wszystkich, nie zadowolił nikogo i w dodatku stracił Osiołka.