Zapas na rok
Przeczytaj całe opowiadanie „Zapas na lata” autorstwa O. Henry’ego.
Był jednym z najbogatszych ludzi w mieście, ale nie afiszował się ze swoim bogactwem. Drobna, chuda, biednie ubrana dziewczyna stała i patrzyła przez okno restauracji na pyszne jedzenie. Mężczyzna podszedł i dotknął jej ramienia.
„Jak masz na imię, mała dziewczynko?” zapytał.
„Susie Tompkins, proszę pana” – odpowiedziała, patrząc na niego wielkimi, przejmującymi, niebieskimi oczami.
W jej błagalnym, niewinnym głosie było coś, co wzbudziło dziwne uczucie w sercu milionera. Mimo to mogła to być niestrawność.
„Czy masz ojca?” zapytał.
„Och, nie, proszę pana, matka musi utrzymać tylko mnie.”
„Czy twoja matka jest bardzo biedna?”
„O, tak, proszę pana.”
„Jak ma na imię twoja matka?”
„Susan, proszę pana. Zupełnie jak ja.”
„Powiedz mi, dziecko” – powiedział bogacz, ściskając jej ramię w agonii niepewności. „Czy twoja matka ma brodawkę na nosie i czy jej oddech pachnie cebulą?”
„Tak, proszę pana.”
Milioner na chwilę zasłonił twarz dłońmi, po czym drżącym głosem powiedział:
„Malutka, znałam się kiedyś z twoją mamą. Masz jej głos, włosy i oczy. Gdyby nie nieporozumienie – być może – ale to już przeszłość”.
Mężczyzna rozpiął płaszcz i wyjął z kieszeni kamizelki pakunek.
„Weź to” – powiedział. „Mam więcej, niż chcę. Starczy tobie i twojej matce na rok”.
Dziewczynka wzięła paczkę i z radością pobiegła do domu.
„O, patrz, mamo!” krzyknęła. „Dał mi to pewien pan. Powiedział, że starczy nam na cały rok”.
Blada kobieta drżącymi rękami rozwinęła pakunek.
To był ładny nowy kalendarz.
Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.
Dyskusja czytelników
Rozpocznij rozmowę.
