Bereid tot compromissen

Terwijl hij naar de bar liep, trok hij met beide handen zijn kraag omhoog en streek hij de oude rode stropdas recht die onder zijn oor dreigde te kruipen.

De barman wierp hem een ​​blik toe en ging vervolgens verder met het schaven van citroenschil in een schoteltje.

'Zeg eens,' zei de man met de rode stropdas, 'ik word er echt misselijk van als ik eraan denk.'

'Wat?' vroeg de barman, 'water?'

"Nee meneer; de apathie die de inwoners van de staat tonen ten aanzien van het schenken van een passend geschenk aan het slagschip Texas is een schande voor ons patriottisme. Ik sprak vanmorgen met WG Cleveland en we waren het er beiden over eens dat er onmiddellijk iets moet gebeuren. Zou u tien dollar willen bijdragen aan een zilveren servies dat aan het schip geschonken kan worden?"

De barman reikte achter zich en pakte een glas dat op de plank stond.

'Ik weet niet of ik je tien dollar zou geven,' zei hij, 'maar hier is wat whisky waar ik vanochtend per ongeluk terpentine in heb gedaan en vergeten ben weg te gooien. Is dat ook goed?'

'Dat zal zeker,' zei de man met de rode stropdas, terwijl hij naar het glas greep, 'en ik vraag ook om hulp voor de Cubaanse patriotten. Als u de zaak van de vrijheid wilt steunen en geen geld kunt missen, zou ik u, als u een glas bier met een vlieg erin zou kunnen regelen, graag eens een handje helpen.'

'Kom nu naar buiten,' zei de barman. 'Er staat een kerklid door de achterdeur naar binnen te kijken, en hij komt pas binnen als iedereen weg is.'