Licht gemengd

Een zekere paardenliefhebber uit Houston is een paar maanden geleden getrouwd. Hij is ook de trotse eigenaar van een prachtige tweejarige merrie die de afstand van vijf en een halve furlong in 1:09 heeft afgelegd en hij verwacht dat ze het bij de volgende races nog beter zal doen. Hij heeft de merrie naar zijn vrouw vernoemd en beiden zijn hem zeer dierbaar. Een medewerker van de Post die hem gisteren toevallig tegenkwam, merkte dat hij maar al te graag een praatje maakte.

'Ja,' zei hij, 'ik ben de gelukkigste man van Texas. Bessie en ik runnen nu een huishouden en we hebben het aardig voor elkaar. Dat veulen van mij gaat nog wonderen verrichten. Bessie is net zo geïnteresseerd in haar als ik. Je weet dat ik haar naar mijn vrouw heb vernoemd. Ze is een volbloed. Ik zeg je, het is heerlijk om haar thuis te zien ronddraven.'

'Wie, het veulen?'

'Nee, mijn vrouw. Ze gaat twaalf dozijn paar leren handschoenen verwedden op Bessie de volgende keer dat ze gaat. Ik heb maar één bezwaar tegen haar. Ze loopt met haar hoofd schuin en in kleermakerszit, en trekt haar schoenen uit.'

“Je ww-vrouw?”

'Nee, wat scheelt er? Dat veulen. Ik vind het geweldig dat mijn vrienden naar Bessie informeren. Ze wordt steeds populairder. Ik heb er hard voor moeten werken om haar te krijgen. Ze draaft dubbel zonder pauze.'

'Het veulen, bedoel je?'

'Nee, mijn vrouw. Ik heb Bessie gisteren meegenomen voor een ritje met het merrietje. Bessie is een schatje. Ze is een beetje hoog in één schouder en een tikje stijf in één been, maar haar ademhaling is prima. Wat vind je van haar rug?'

“Echt waar, ik—ik—ik heb nooit het genoegen gehad uw vrouw te ontmoeten, maar ik twijfel er niet aan—”

'Waar heb je het over? Ik bedoel het merrietje. De races vinden plaats precies op de verjaardag van ons huwelijk. De races worden een groot evenement. We zijn pas een jaar getrouwd. Ik verwacht dat Bessie het fantastisch zal doen. Er komt een nieuwkomer bij, waar we erg naar uitkijken. Je moet echt komen kijken naar onze eerste wedstrijd.'

“Ik—ik—ik zou echt onbeleefd zijn—u moet me echt excuseren. Ik heb zoiets nog nooit gezien. Ik—ik—”

“Ach, er is niets mis met paardenrennen. Het is een prima sport. Tot ziens. Ik moet Bessie even uitlaten en met haar gaan zweten.”