De nagel

Een koopman had goede zaken gedaan op de markt; hij had zijn waren verkocht en zijn geldzakken gevuld met goud en zilver. Hij wilde naar huis reizen en voor het vallen van de avond in zijn eigen huis zijn. Dus pakte hij zijn koffer met het geld op zijn paard en reed weg.

's Middags rustte hij uit in een stad, en toen hij verder wilde reizen, bracht de staljongen zijn paard naar buiten en zei: "Er ontbreekt een spijker, meneer, in het hoefijzer van zijn linkerachterbeen."

'Laat het maar zo,' antwoordde de koopman; 'de schoen blijft zeker wel zitten voor de zes mijl die ik nog moet afleggen. Ik heb haast.'

's Middags, toen hij weer van boord ging en zijn paard liet voeren, kwam de staljongen naar hem toe en zei: "Meneer, er ontbreekt een hoefijzer aan de linkerachterpoot van uw paard. Zal ik hem naar de smid brengen?"

'Laat het maar zo blijven,' antwoordde de man; 'het paard kan de resterende paar kilometer prima volhouden. Ik heb haast.'

Hij reed verder, maar al snel begon het paard te manken. Het mankte nog maar kort of het struikelde, en het struikelde nog maar even of het viel en brak zijn been. De koopman was gedwongen het paard te laten staan, de koffer los te maken, hem op zijn rug te nemen en te voet naar huis te gaan. Hij kwam pas laat in de avond aan. "En die ongelukkige spijker," dacht hij bij zichzelf, "heeft al deze ellende veroorzaakt."

Haast je langzaam.