Gok Hansel

Er was eens een man die niets anders deed dan gokken, en daarom noemde iedereen hem altijd Gokker Hansel. Omdat hij nooit ophield met gokken, verspeelde hij zijn huis en al zijn bezittingen. De dag voordat zijn schuldeisers zijn huis van hem zouden afnemen, kwamen de Heer en de heilige Petrus en vroegen hem om hen onderdak te bieden voor de nacht. Toen zei Gokker Hansel: "Jullie mogen blijven slapen, maar ik kan jullie geen bed of eten geven." De Heer zei toen dat hij hen wel moest binnenlaten en dat ze zelf wel iets te eten zouden kopen, waartegen Gokker Hansel geen bezwaar maakte. Daarop gaf de heilige Petrus hem drie groschen en zei dat hij naar de bakker moest gaan om brood te halen.

Zo ging gokverslaafde Hansel op weg, maar toen hij bij het huis aankwam waar de andere gokverslaafden bijeen waren, begroetten zij hem, hoewel ze alles hadden gewonnen wat hij bezat, luidruchtig en zeiden: "Hansel, kom binnen."

'O,' zei hij, 'wil je die drie groschen ook winnen?' Daarop lieten ze hem niet gaan. Dus ging hij naar binnen en verspeelde ook die drie groschen. Ondertussen wachtten Petrus en de Heer, en omdat hij zo lang op zich liet wachten, gingen ze hem tegemoet. Toen de gokker Hansel kwam, deed hij echter alsof het geld in de goot was gevallen en bleef er de hele tijd in wroeten om het te vinden, maar onze Heer wist al dat hij het met het spel had verloren. Petrus gaf hem opnieuw drie groschen, en nu liet hij zich niet meer meeslepen, maar haalde het brood voor hen. Onze Heer vroeg toen of hij geen wijn had, en hij zei: 'Helaas, heer, alle vaten zijn leeg!' Maar de Heer zei dat hij naar de kelder moest gaan, want daar was de beste wijn nog. Lange tijd wilde hij dit niet geloven, maar uiteindelijk zei hij: 'Nou, ik ga wel naar beneden, maar ik weet dat er daar geen wijn is.' Toen hij echter de kraan opendraaide, bleek tot zijn verbazing dat de beste wijn eruit stroomde! Dus bracht hij die naar hen toe, en de twee brachten de nacht daar door. Vroeg de volgende ochtend vertelde onze Heer aan Gokker Hansel dat hij drie gunsten mocht vragen. De Heer verwachtte dat hij zou vragen om naar de hemel te mogen gaan; maar Gokker Hansel vroeg om een ​​pak kaarten waarmee hij alles kon winnen, om dobbelstenen waarmee hij alles zou winnen, en om een ​​boom waaraan allerlei soorten fruit zouden groeien, en waarvan niemand die erin geklommen was, kon afdalen voordat hij hem dat beval. De Heer gaf hem alles wat hij had gevraagd en vertrok met Petrus.

En toen begon Hansel, de gokker, meteen serieus te gokken, en al snel had hij de halve wereld gewonnen. Daarop zei Petrus tegen de Heer: "Heer, zo mag het niet doorgaan, hij zal winnen en U zult de hele wereld verliezen. Wij moeten hem de dood toezenden."

Toen de Dood verscheen, had Gokker Hansel zich net aan de speeltafel genesteld, en de Dood zei: "Hansel, kom eens even naar buiten."

Maar Gokker Hansel zei: "Wacht even tot het spel voorbij is, en klim ondertussen in die boom daar buiten en pluk wat fruit, zodat we onderweg iets te eten hebben." Daarop klom de Dood naar boven, maar toen hij weer naar beneden wilde, lukte dat niet, en Gokker Hansel liet hem daar zeven jaar lang zitten, gedurende welke tijd niemand stierf.

Toen zei Petrus tegen de Heer: "Heer, dit mag niet langer zo doorgaan. Mensen mogen niet langer sterven; wij moeten zelf gaan." En zij gingen zelf, en de Heer gaf Hansel de opdracht de Dood te laten neerdalen.

Hansel ging meteen naar de Dood en zei tegen hem: "Kom naar beneden," en de Dood nam hem direct mee en maakte een einde aan hem. Ze gingen samen weg en kwamen in het hiernamaals terecht, en toen ging Hansel rechtstreeks naar de poort van de hemel en klopte erop.

“Wie is daar?”

“Gokkende Hansel.”

'Ach, wij willen niets met hem te maken hebben! Wegwezen!' Dus ging hij naar de deur van het Vagevuur en klopte nogmaals aan.

“Wie is daar?”

“Gokkende Hansel.”

“Ach, er wordt hier wel genoeg gejammerd zonder hem. We willen niet gokken, ga maar weer weg.” Toen ging hij naar de poort van de Hel, en daar werd hij binnengelaten. Er was echter niemand thuis behalve de oude Lucifer en de kromme duivels die net hun snode plannen in de wereld hadden uitgevoerd. En zodra Hansel binnen was, ging hij weer zitten om te gokken. Lucifer had echter niets te verliezen, behalve zijn misvormde duivels, en de goklustige Hansel won ze van hem, zoals hij met zijn kaarten altijd deed. En nu ging hij weer op pad met zijn kromme duivels, en ze gingen naar Hohenfuert en trokken een hoprank uit de grond, en daarmee gingen ze naar de Hemel en begonnen de rank ertegenaan te duwen, en de Hemel begon te barsten.

Dus zei Petrus opnieuw: "Heer, dit kan zo niet langer doorgaan, we moeten hem binnenlaten, anders zal hij ons uit de hemel werpen." En ze lieten hem binnen. Maar de gokverslaafde Hansel begon meteen weer te spelen, en er was zo'n lawaai en verwarring dat ze niet konden verstaan ​​wat ze zelf zeiden. Daarom zei Petrus nogmaals: "Heer, dit kan zo niet langer doorgaan, we moeten hem uit de hemel werpen, anders zal hij de hele hemel in opstand brengen." Dus gingen ze meteen naar hem toe, wierpen hem uit de hemel, en zijn ziel brak in stukken en ging over in de gokverslaafden die tot op de dag van vandaag leven.