Een goed bewaard geheim

Het is tijd om een ​​einde te maken aan de hardnekkige verspreiding van de vermeende grap dat een vrouw geen geheim kan bewaren. Er is geen grotere ondankbaarheid jegens het vrouwelijk geslacht dan het verspreiden van dit valse gerucht. Telkens wanneer een zogenaamd humoristische man deze ouderwetse grap gebruikt, die zijn medemannen zich verplicht voelen toe te juichen, verschijnt er een vreemde, ondoorgrondelijke, medelijdenwekkende glimlach op het gezicht van de vrouw, die maar weinig mannen ooit zullen begrijpen.

De waarheid is dat alleen een vrouw een geheim kan bewaren. Alleen een goddelijke intelligentie kan de wonderbaarlijke kracht begrijpen waarmee negenennegentig van de honderd getrouwde vrouwen erin slagen het geheim voor de rest van de wereld verborgen te houden: dat ze zich hebben verbonden aan iets dat de pure en opofferende liefde die ze hebben gegeven, niet waardig is. Ze mag dan wel tegen haar buurvrouw fluisteren dat mevrouw Jones haar oude zijden jurk twee keer heeft omgedraaid, maar als ze iets in haar hart draagt ​​dat haar geliefde raakt, zouden zelfs de goden het haar niet kunnen ontnemen.

Een zwakke man kijkt in de wijnbeker en zie, hij ratelt zijn diepste gedachten uit aan elke verbijsterde toeschouwer; een vrouw kan ratelen over het weer en met kinderlijke ogen in de ogen van de meest sluwe diplomaat staren, terwijl ze moeiteloos de zwaarste staatsgeheimen in haar hart bewaart.

Adam was de oorspronkelijke verklikker; de eerste die zijn geheimen verraadde, en we zijn niet trots op hem. Terwijl de dromerige, aantrekkelijke ogen van Eva op hem gericht waren – zij die geschapen was voor zijn troost en plezier – en zij naast hem stond, liefdevol, fris en mooi als een lentemaan, zei die ellendige schurk: "De vrouw gaf het mij en ik at ervan." Deze verwerpelijke daad van onze illustere voorvader kan door geen enkele heer die weet wat een dame toekomt, worden vergoelijkt.

Adams gedrag zou ertoe hebben geleid dat zijn naam van de ledenlijst van elke fatsoenlijke club in het land zou zijn geschrapt. En sinds die dag staat de vrouw de man bij, trouw, oprecht en bereid alles voor hem op te geven. Ze verbergt zijn kleine misstappen voor de wereld, ze bagatelliseert zijn ellendige wangedrag en ze zwijgt wanneer een woord zijn opgeblazen trots zou doorprikken en hem tot een verschrompeld vod zou reduceren.

En die man zegt dat een vrouw geen geheim kan bewaren!

Laat hem dankbaar zijn dat ze dat kan, anders zou zijn onbeduidendheid van de daken worden geschreeuwd.