Strzeżona tajemnica

Czas położyć kres uporczywym rozpowszechniaczom rzekomego żartu, że kobieta nie potrafi dochować tajemnicy. Nie okazano płci pięknej większej niewdzięczności niż rozpowszechnianie tej fałszywej plotki. Ilekroć mężczyzna, który chce być zabawny, sięga po ten staroświecki żart, który jego bliźni czują się zobowiązani oklaskiwać, na twarzy kobiety pojawia się dziwny, nieprzenikniony, pełen współczucia uśmiech, który niewielu mężczyzn kiedykolwiek odczyta.

Prawda jest taka, że ​​tylko kobieta potrafi dochować tajemnicy. Tylko boska inteligencja może pojąć cudowną moc, z jaką dziewięćdziesiąt dziewięć spośród stu zamężnych kobiet z powodzeniem ukrywa przed resztą świata sekret, że związały się z czymś niegodnym czystej i ofiarnej miłości, którą je obdarzyły. Może szepnąć sąsiadce, że pani Jones dwa razy obróciła jej starą jedwabną suknię, ale jeśli ma w piersiach cokolwiek, co mogłoby dotknąć ukochaną osobę, nawet bogowie nie zdołaliby jej tego odebrać.

Słaby mężczyzna zagląda do kielicha z winem i, patrzcie, zwierza się ze swoich najgłębszych myśli każdemu gapiowi; kobieta potrafi paplać o pogodzie i patrzeć dziecięcymi oczami w oczy najbardziej przebiegłego dyplomaty, jednocześnie skrywając w piersi najcięższe sekrety państwowe.

Adam był pierwowzorem plotek; pierwszym zwiastunem, i nie jesteśmy z niego dumni. Z rozmarzonymi, ujmującymi oczami Ewy – stworzonej dla jego wygody i przyjemności – nawet gdy stała u jego boku, kochająca, rześka i piękna jak wiosenny księżyc, ten nieszczęsny drań powiedział: „Kobieta mi dała i jadłem”. Tego nagannego czynu naszego znamienitego przodka nie usprawiedliwi żaden dżentelmen, który wie, co się należy damie.

Postępowanie Adama doprowadziłoby do wykreślenia jego imienia z listy wszystkich porządnych klubów w kraju. Od tamtego dnia kobieta stała u boku mężczyzny, wierna, szczera i gotowa poświęcić dla niego wszystko. Ukrywa przed światem jego drobne grzeszki, tuszuje jego nikczemne występki i milczy, gdy jedno słowo mogłoby przebić jego nadętą wielkość i uczynić z niego zwiędłą, skurczoną szmatę.

A mężczyzna twierdzi, że kobieta nie potrafi dochować tajemnicy!

Niech będzie wdzięczny, że ona to potrafi, inaczej jego małość byłaby rozgłaszana na dachach.