Kaplumbağa ile Tavşan
Sabırlı bir koşucu, yarışın başlangıçtaki övünmeyle değil bitiş çizgisinde kazanıldığını gösterir.
Tavşan, Kaplumbağa’nın yanından ayakları hakkında bir söz etmeden geçemezdi. Bir sabah Kaplumbağa çayır kapısının yanında durup yarışmayı önerdi. Tilki eski meşenin yanına bir bitiş çizgisi çekti. Tarladaki bütün canlılar izlemeye geldi.
İşaret verilince Tavşan yoldan aşağı uçtu. İlk viraja geldiğinde Kaplumbağa arkasında küçük, koyu bir şekildi. Bu kadar kolay zaferin zevki yoktu, diye düşündü Tavşan. Rakibi yaklaşana kadar bekleyecek, sonra görkemli bir son atak yapacaktı.
Bir alıcın altında gölge vardı. Tavşan yalnızca bacaklarını dinlendirmek niyetiyle uzandı. Ilık hava yaprakları kıpırdattı. Çok geçmeden kulakları düştü, gözleri kapandı.
Kaplumbağa ilerlemeyi sürdürdü. Yarışın umutsuz olduğunu söyleyen tarla kuşlarıyla tartışmak için durmadı. Tatlı yoncalara sapmadı. Uyuyan Tavşan’ın yanından geçerken bunun üzerine konuşma yapmadı. Yalnızca bir ayağını ötekinin önüne koydu.
Öğleden sonra geç vakitte bir tezahürat Tavşan’ı uyandırdı. Sıçrayıp meşeye doğru atıldı. Ayakları olağanüstü hızlıydı; uykusu da olağanüstü uzun sürmüştü.
Tavşan’ın birkaç sıçrayışlık yolu kalmışken Kaplumbağa çizgiyi geçti.
Tilki bunu nasıl başardığını sordu. Kaplumbağa gerideki sıradan yola baktı.
“Yürümeye devam ettim,” dedi.
Tavşan bir şey söylemedi. Bu kez hikâyeyi övünerek güzelleştirmek için fazla geç kalmıştı.
Geleneksel bir öykünün özgün yeniden anlatımı.
Okur sohbeti
Sohbeti başlatın.
