Köylü ve Şeytan

Bir zamanlar, hileleri çok konuşulan, ileri görüşlü ve kurnaz bir köylü vardı. Ancak en iyi hikaye, bir keresinde şeytanı nasıl yakalayıp onunla alay ettiğiyle ilgilidir. Köylü bir gün tarlasında çalışırken, alacakaranlık çökmüş ve eve dönüş yolculuğuna hazırlanırken, tarlasının ortasında yanan bir kömür yığını gördü ve şaşkınlıkla yanına gittiğinde, kor halindeki kömürlerin üzerinde küçük, siyah bir şeytanın oturduğunu gördü. "Gerçekten de bir hazinenin üzerinde oturuyorsun!" dedi köylü.

“Evet, doğru,” diye yanıtladı Şeytan, “senin hayatında gördüğünden daha fazla altın ve gümüş içeren bir hazinenin üzerinde!”

"Hazine benim tarlamda ve bana ait," dedi köylü.

Şeytan, "Eğer iki yıl boyunca tarlanın ürünlerinin yarısını bana verirsen, senin olsun," diye yanıtladı. "Param yeterince var, ama toprağın meyvelerine de özlem duyuyorum."

Köylü pazarlığı kabul etti. “Ancak, bölüşüm konusunda herhangi bir anlaşmazlık çıkmaması için,” dedi, “yer üstündeki her şey sana, yer altındaki her şey de bana ait olacak.” Şeytan bundan oldukça memnundu, ama kurnaz köylü şalgam ekmişti.

Hasat zamanı gelince, Şeytan ortaya çıktı ve köylünün mahsulünü almak istedi; ama sararmış, kurumuş yapraklardan başka bir şey bulamadı. Köylü ise büyük bir sevinçle şalgamlarını topraktan çıkarıyordu. Şeytan, “Bir kereliğine en iyisini aldın,” dedi, “ama bir dahaki sefere bu olmaz. Yer üstünde yetişenler senin, yer altında yetişenler de benim olacak.”

“İstekliyim,” diye yanıtladı köylü; fakat ekim zamanı geldiğinde, yine şalgam değil, buğday ekti. Buğday olgunlaştı ve köylü tarlaya gidip sapları yerden kesti. Şeytan geldiğinde, geriye sadece anız kaldı ve öfkeyle kayalıkların arasındaki bir yarığa kaçtı. “İşte şeytanı kandırmanın yolu budur,” dedi köylü ve gidip hazineyi aldı.