ชาวนาและปีศาจ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชาวนาผู้มีวิสัยทัศน์กว้างไกลและเจ้าเล่ห์คนหนึ่ง ซึ่งกลอุบายของเขานั้นเป็นที่เล่าขานกันมาก แต่เรื่องราวที่ดีที่สุดคือเรื่องที่เขาจับปีศาจได้และทำให้ปีศาจโง่เขลา ชาวนาคนนั้นกำลังทำงานอยู่ในทุ่งนา และเมื่อพลบค่ำมาถึง เขากำลังเตรียมตัวเดินทางกลับบ้าน เมื่อเขาเห็นกองถ่านที่กำลังลุกไหม้อยู่กลางทุ่งนา เมื่อเขาเดินเข้าไปดูด้วยความประหลาดใจ ก็พบว่ามีปีศาจตัวเล็กสีดำตัวหนึ่งนั่งอยู่บนถ่านที่กำลังลุกไหม้ “เจ้านั่งอยู่บนสมบัติล้ำค่า!” ชาวนากล่าว

“ใช่แล้ว” ปีศาจตอบ “บนขุมทรัพย์ที่มีทองคำและเงินมากกว่าที่เจ้าเคยเห็นมาในชีวิต!”

ชาวนากล่าวว่า “สมบัติอยู่ในทุ่งนาของฉันและเป็นของฉัน”

“มันเป็นของเจ้า” ปีศาจตอบ “หากเจ้าจะมอบผลผลิตครึ่งหนึ่งจากไร่นาของเจ้าให้ข้าเป็นเวลาสองปี ข้ามีเงินมากพอแล้ว แต่ข้าปรารถนาผลผลิตจากผืนดิน”

ชาวนาตกลงตามข้อตกลง “อย่างไรก็ตาม เพื่อไม่ให้เกิดข้อพิพาทเกี่ยวกับการแบ่งปัน” เขากล่าว “ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่เหนือพื้นดินจะเป็นของเจ้า และสิ่งใดที่อยู่ใต้ดินจะเป็นของข้า” ปีศาจพอใจกับข้อตกลงนั้น แต่ชาวนาเจ้าเล่ห์ดันปลูกหัวผักกาดไว้เสียก่อน

เมื่อถึงเวลาเก็บเกี่ยว ปีศาจก็ปรากฏตัวและต้องการแย่งชิงพืชผลของชาวนาไป แต่กลับพบเพียงใบเหลืองเหี่ยวแห้ง ในขณะที่ชาวนากำลังขุดหัวผักกาดด้วยความยินดี “ครั้งนี้เจ้าได้ส่วนที่ดีที่สุดไปแล้ว” ปีศาจกล่าว “แต่ครั้งต่อไปจะไม่ได้เช่นนั้น สิ่งที่งอกอยู่เหนือดินจะเป็นของเจ้า และสิ่งที่อยู่ใต้ดินจะเป็นของข้า”

“ข้าพเจ้ายินดี” ชาวนาตอบ แต่เมื่อถึงเวลาเพาะปลูก เขากลับไม่ได้ปลูกหัวผักกาด แต่ปลูกข้าวสาลีแทน ข้าวสาลีสุกงอม ชาวนาจึงเข้าไปในทุ่งนาและตัดต้นข้าวสาลีทั้งหมดลงจนถึงพื้น เมื่อปีศาจมาถึง มันกลับไม่พบอะไรเลยนอกจากตอข้าว จึงโกรธจัดและมุดลงไปในรอยแตกของหิน “นี่แหละคือวิธีหลอกปีศาจ” ชาวนากล่าว แล้วก็ไปเอาสมบัติมา