Tanrı'nın Hayvanları ve Şeytan'ın Hayvanları

Rab Tanrı bütün hayvanları yaratmış ve köpeği olarak kurdu seçmişti, ama keçiyi unutmuştu. Bunun üzerine Şeytan hazırlık yaptı ve yaratmaya başladı, uzun ve güzel kuyruklu keçiler yarattı. Otlaklara gittiklerinde genellikle kuyruklarından çalılara takılıp kalıyorlardı; bu yüzden Şeytan gidip onları büyük bir zahmetle kurtarmak zorunda kalıyordu. Bu durum sonunda onu öfkelendirdi ve gidip her keçinin kuyruğunu kopardı; bu durum bugün bile kütükte görülebilir. Sonra onları otlağa yalnız bıraktı, ama Rab Tanrı bir keresinde meyve veren bir ağacı kemirdiklerini, başka bir keresinde asmaları zedelediklerini veya diğer hassas bitkileri yok ettiklerini gördü. Bu durum onu ​​üzdü, bu yüzden iyiliği ve merhametiyle kurtlarını çağırdı ve kurtlar kısa sürede oraya giden keçileri parçaladılar. Şeytan bunu görünce Rabbin huzuruna çıktı ve dedi ki: "Senin yaratıkların benimkileri mahvetti."

Rab şöyle cevap verdi: "Neden kötülük yapmak için şeyler yarattın?"

Şeytan, “Bunu yapmak zorunda kaldım: Düşüncelerim kötülük üzerine kurulu olduğundan, yarattığım şeyin başka bir doğası olamaz ve bana ağır bir tazminat ödemek zorundasın” dedi.

“Meşe yaprakları dökülür dökülmez sana ödeme yapacağım; o zaman gel, paran sayılmış ve hazır olacak.” Meşe yaprakları dökülünce, Şeytan geldi ve kendisine borçlu olunanı istedi. Ama Rab, “Konstantinopolis kilisesinde, bütün yaprakları hâlâ üzerinde olan uzun bir meşe ağacı duruyor” dedi. Şeytan öfkeyle ve lanetler savurarak oradan ayrıldı ve meşeyi aramaya gitti, altı ay boyunca çölde dolaştıktan sonra buldu ve geri döndüğünde, bu arada bütün meşeler yeniden yeşil yapraklarla kaplanmıştı. O zaman tazminatından vazgeçmek zorunda kaldı ve öfkesinden geriye kalan bütün keçilerin gözlerini çıkardı ve yerine kendi gözlerini koydu.

İşte bu yüzden tüm keçilerin şeytan gözleri vardır, kuyrukları ısırılmıştır ve o da onların şeklini almayı sever.