สัตว์ของพระเจ้าและสัตว์ของปีศาจ

พระเจ้าทรงสร้างสัตว์ทั้งปวง และทรงเลือกหมาป่าให้เป็นสุนัขของพระองค์ แต่พระองค์ทรงลืมแพะไป แล้วมารจึงเริ่มสร้างสัตว์บ้าง และสร้างแพะที่มีหางยาวสวยงาม เมื่อพวกมันออกไปกินหญ้า หางของพวกมันมักจะติดอยู่กับพุ่มไม้ มารจึงต้องไปแกะหางออกด้วยความลำบาก ในที่สุดมารก็โกรธมาก มันจึงไปกัดหางแพะทุกตัวจนขาด ดังที่เห็นได้ในปัจจุบัน จากนั้นมันก็ปล่อยให้แพะไปกินหญ้าตามลำพัง แต่พระเจ้าทรงเห็นว่าบางครั้งพวกมันก็กัดกินต้นไม้ที่ออกผล บางครั้งก็ทำลายเถาองุ่น หรือทำลายพืชอ่อนอื่นๆ พระองค์ทรงเสียพระทัยมาก ด้วยความเมตตากรุณาของพระองค์ พระองค์จึงทรงเรียกหมาป่ามา และหมาป่าเหล่านั้นก็ฉีกแพะที่ไปกินหญ้าเป็นชิ้นๆ เมื่อมารเห็นเช่นนั้น มันจึงไปเข้าเฝ้าพระเจ้าและตรัสว่า “สิ่งที่พระองค์ทรงสร้างได้ทำลายสิ่งที่ข้าพเจ้าสร้าง”

พระเจ้าตรัสตอบว่า “ทำไมเจ้าจึงสร้างสิ่งที่จะทำร้ายผู้อื่น?”

ปีศาจกล่าวว่า “ข้าถูกบังคับให้ทำเช่นนั้น เพราะความคิดของข้าเต็มไปด้วยความชั่วร้าย สิ่งที่ข้าสร้างขึ้นจึงไม่อาจมีธรรมชาติอื่นใดได้อีก และเจ้าต้องชดใช้ค่าเสียหายให้ข้าอย่างหนัก”

“เราจะจ่ายให้เจ้าทันทีที่ใบโอ๊กร่วงหล่น มาเถิด เงินของเจ้าจะถูกนับเรียบร้อยแล้ว” เมื่อใบโอ๊กร่วงหล่นแล้ว ปีศาจก็มาและเรียกร้องสิ่งที่ค้างชำระ แต่พระเจ้าตรัสว่า “ในโบสถ์แห่งคอนสแตนติโนเปิลมีต้นโอ๊กสูงใหญ่ต้นหนึ่งซึ่งยังมีใบครบทุกใบ” ด้วยความโกรธแค้นและคำสาปแช่ง ปีศาจจึงจากไปและไปตามหาต้นโอ๊กนั้น มันเร่ร่อนอยู่ในถิ่นทุรกันดารเป็นเวลาหกเดือนก่อนจะพบ และเมื่อมันกลับมา ต้นโอ๊กทั้งหมดก็ผลิใบเขียวขึ้นมาอีกครั้งแล้ว มันจึงต้องเสียค่าชดเชยไป และด้วยความโกรธแค้น มันจึงควักลูกตาของแพะที่เหลืออยู่ทั้งหมดออก แล้วใส่ลูกตาของตัวเองเข้าไปแทน

นี่คือเหตุผลว่าทำไมแพะทุกตัวถึงมีดวงตาเหมือนปีศาจ หางถูกกัดขาด และทำไมมันถึงชอบแปลงร่างเป็นพวกมัน