Cennet Düğünü

Bir gün fakir bir köylü çocuğu kilisede rahibin, cennet krallığına girmek isteyen herkesin her zaman dosdoğru ilerlemesi gerektiğini söylediğini duydu. Bunun üzerine yola koyuldu ve tepelerden, vadilerden hiç sapmadan, sürekli dosdoğru ilerledi. Sonunda yolu onu büyük bir şehre ve tam o sırada Tanrı'nın ayininin yapıldığı bir kilisenin ortasına götürdü. Bu ihtişamı görünce cennete ulaştığını sandı, oturdu ve tüm kalbiyle sevindi. Ayin bittiğinde ve görevli ona dışarı çıkmasını söylediğinde, "Hayır, tekrar dışarı çıkmayacağım, sonunda cennette olduğum için mutluyum" diye cevap verdi. Bunun üzerine görevli rahibe gitti ve kilisede cennette olduğuna inandığı için tekrar dışarı çıkmak istemeyen bir çocuk olduğunu söyledi.

Rahip, "Eğer buna inanıyorsa, onu içeride bırakalım" dedi. Bunun üzerine yanına gitti ve çalışmaya niyeti olup olmadığını sordu.

“Evet,” diye yanıtladı küçük çocuk, “Çalışmaya alışkınım ama bir daha cennetten ayrılmayacağım.” Bu yüzden kilisede kaldı ve insanların gelip diz çökerek tahtadan oyulmuş kutsal çocuk İsa ile birlikte Meryem Ana'ya nasıl dua ettiklerini görünce, “İşte bu iyi Tanrı,” diye düşündü ve “Sevgili Tanrım, ne kadar zayıfsın! İnsanlar seni kesinlikle aç bırakacaklardır; ama her gün yemeğimin yarısını sana vereceğim,” dedi. O günden itibaren her gün yemeğinin yarısını heykele götürdü ve heykel yemeğin tadını çıkarmaya başladı. Birkaç hafta geçtikten sonra, insanlar heykelin büyüdüğünü, şişmanladığını ve güçlendiğini fark edip çok şaşırdılar. Rahip de bunu anlayamadı, kilisede kaldı ve küçük çocuğu takip etti ve sonra onun yemeğini Meryem Ana ile nasıl paylaştığını ve onun bunu nasıl kabul ettiğini gördü.

Bir süre sonra çocuk hastalandı ve sekiz gün boyunca yataktan kalkamadı; ancak tekrar ayağa kalkabilir kalkmaz yaptığı ilk şey yemeğini Meryem Ana'ya götürmek oldu. Rahip onu takip etti ve çocuğun şöyle dediğini duydu: "Sevgili Tanrım, bu kadar uzun süre sana hiçbir şey getirmediğim için beni yanlış anlama, çünkü hastaydım ve kalkamıyordum."

Bunun üzerine heykel ona cevap verdi ve şöyle dedi: “İyi niyetini gördüm ve bu bana yeter. Gelecek pazar benimle düğüne geleceksin.” Çocuk buna çok sevindi ve bunu rahibe anlattı. Rahip de ondan gidip heykele sormasını, kendisinin de düğüne gitmesine izin verilip verilmeyeceğini öğrenmesini rica etti.

“Hayır,” diye yanıtladı resim, “yalnız sen.” Rahip önce onu hazırlamak ve ona kutsal komünyon vermek istedi ve çocuk da razı oldu; ertesi Pazar, kutsal ekmek ona geldiğinde yere düşüp öldü ve ebedi düğünde hazır bulundu.