งานแต่งงานบนสวรรค์

วันหนึ่ง เด็กชายชาวนาผู้ยากจนได้ยินบาทหลวงกล่าวในโบสถ์ว่า ผู้ใดปรารถนาจะเข้าสู่ราชอาณาจักรแห่งสวรรค์ ต้องมุ่งหน้าตรงไปข้างหน้าเสมอ เขาจึงออกเดินทาง เดินตรงไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง ข้ามเนินเขาและหุบเขาโดยไม่หันเหไปทางอื่นเลย ในที่สุด เส้นทางของเขาก็นำเขามาถึงเมืองใหญ่ และเข้าไปกลางโบสถ์ ซึ่งในขณะนั้นกำลังมีการประกอบพิธีทางศาสนาอยู่ เมื่อเขาเห็นความงดงามตระการตา เขาก็คิดว่าตนเองได้มาถึงสวรรค์แล้ว จึงนั่งลงและชื่นชมยินดีด้วยหัวใจทั้งหมด เมื่อพิธีเสร็จสิ้นลง และเสมียนขอให้เขาออกไป เขาก็ตอบว่า “ไม่ ผมจะไม่ไปอีกแล้ว ผมดีใจที่ได้อยู่ในสวรรค์ในที่สุด” ดังนั้นเสมียนจึงไปบอกบาทหลวงว่า มีเด็กคนหนึ่งในโบสถ์ที่ไม่ยอมออกไปอีก เพราะเขาเชื่อว่าตนเองอยู่ในสวรรค์แล้ว

บาทหลวงกล่าวว่า “ถ้าเขาเชื่ออย่างนั้น เราก็จะปล่อยเขาไว้ข้างใน” จากนั้นเขาก็เข้าไปหาชายคนนั้นและถามว่าเขามีความตั้งใจที่จะทำงานหรือไม่

“ใช่ครับ” เด็กน้อยตอบ “ผมคุ้นเคยกับการทำงาน แต่ผมจะไม่ลงจากสวรรค์อีกแล้ว” ดังนั้นเขาจึงอยู่ที่โบสถ์ และเมื่อเขาเห็นผู้คนมาคุกเข่าและอธิษฐานต่อพระแม่มารีพร้อมกับพระเยซูเจ้าที่แกะสลักจากไม้ เขาก็คิดว่า “นี่แหละคือพระเจ้าที่ดี” และกล่าวว่า “พระเจ้าที่รัก พระองค์ผอมเหลือเกิน! ผู้คนคงจะปล่อยให้พระองค์อดตายแน่ๆ แต่ทุกวันผมจะแบ่งอาหารเย็นครึ่งหนึ่งให้พระองค์” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาก็นำอาหารเย็นครึ่งหนึ่งไปให้รูปปั้นทุกวัน และรูปปั้นก็เริ่มเพลิดเพลินกับอาหาร เมื่อเวลาผ่านไปสองสามสัปดาห์ ผู้คนก็สังเกตเห็นว่ารูปปั้นนั้นใหญ่ขึ้น แข็งแรงขึ้น และน่าอัศจรรย์ใจมาก บาทหลวงเองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน แต่ก็อยู่ที่โบสถ์และคอยสังเกตเด็กชายตัวเล็กๆ ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งได้เห็นว่าเขาแบ่งปันอาหารกับพระแม่มารี และพระแม่มารีก็ทรงรับอาหารนั้น

หลังจากนั้นไม่นาน เด็กชายก็เริ่มล้มป่วย และนอนอยู่บนเตียงนานถึงแปดวัน แต่ทันทีที่เขาลุกขึ้นได้ สิ่งแรกที่เขาทำคือ นำอาหารไปถวายพระแม่มารี บาทหลวงตามเขาไปและได้ยินเขาพูดว่า “ข้าแต่พระเจ้า โปรดอย่าได้ถือสาที่ข้าพเจ้าไม่ได้นำสิ่งใดมาถวายพระองค์เป็นเวลานาน เพราะข้าพเจ้าล้มป่วยและลุกไม่ขึ้น”

จากนั้นรูปปั้นก็ตอบเขาว่า “เราได้เห็นความปรารถนาดีของเจ้าแล้ว และนั่นก็เพียงพอสำหรับเราแล้ว วันอาทิตย์หน้าเจ้าจะได้ไปงานแต่งงานกับเรา” เด็กชายดีใจมากและเล่าให้บาทหลวงฟัง บาทหลวงจึงขอร้องให้เขาไปขออนุญาตรูปปั้นอีกครั้งว่าตนเองจะได้ไปงานแต่งงานด้วยหรือไม่

“ไม่” ภาพนั้นตอบ “มีแต่ท่านเท่านั้น” บาทหลวงต้องการเตรียมตัวเขาก่อน แล้วจึงให้ศีลมหาสนิทแก่เขา และเด็กก็เต็มใจ และในวันอาทิตย์ถัดไป เมื่อศีลมหาสนิทมาถึงเขา เขาก็ล้มลงและตายไป และได้ไปอยู่ในงานแต่งงานนิรันดร์