De hemelse bruiloft

Een arme boerenjongen hoorde op een dag de priester in de kerk zeggen dat wie het koninkrijk der hemelen wilde binnengaan, altijd recht vooruit moest gaan. Dus ging hij op pad en liep onafgebroken recht vooruit, over heuvels en door dalen, zonder ooit af te wijken. Uiteindelijk leidde zijn weg hem naar een grote stad, midden in een kerk, waar op dat moment een dienst werd gehouden. Toen hij al die pracht en praal zag, dacht hij dat hij in de hemel was aangekomen, ging zitten en verheugde zich van harte. Toen de dienst was afgelopen en de koster hem verzocht naar buiten te gaan, antwoordde hij: "Nee, ik ga niet meer naar buiten, ik ben blij dat ik eindelijk in de hemel ben." De koster ging naar de priester en vertelde hem dat er een kind in de kerk was dat niet meer naar buiten wilde, omdat hij geloofde dat hij in de hemel was.

De priester zei: "Als hij dat gelooft, laten we hem binnen." Dus ging hij naar hem toe en vroeg of hij zin had om te werken.

'Ja,' antwoordde het jongetje, 'ik ben gewend aan werken, maar ik ga de hemel niet meer uit.' Dus bleef hij in de kerk, en toen hij zag hoe de mensen kwamen, knielden en tot Onze Lieve Vrouw baden met het heilige kindje Jezus, dat in hout was gesneden, dacht hij: 'Dat is de goede God,' en zei: 'Lieve God, wat bent u mager! De mensen laten u vast verhongeren, maar ik geef u elke dag de helft van mijn avondeten.' Vanaf dat moment bracht hij elke dag de helft van zijn avondeten naar het beeld, en het beeld begon van het eten te genieten. Na een paar weken merkten de mensen op dat het beeld groter, steviger en sterker werd, en ze waren zeer verwonderd. Ook de priester begreep het niet, maar bleef in de kerk en volgde het jongetje, en toen zag hij hoe hij zijn eten deelde met de Maagd Maria, en hoe zij het aannam.

Na enige tijd werd de jongen ziek en kon hij acht dagen lang zijn bed niet verlaten. Maar zodra hij weer kon opstaan, bracht hij meteen zijn eten naar de Heilige Maagd Maria. De priester volgde hem en hoorde hem zeggen: "Lieve God, neem het me niet kwalijk dat ik u zo lang niets heb gebracht, want ik ben ziek geweest en kon niet opstaan."

Toen antwoordde het beeld hem en zei: 'Ik heb je goede wil gezien, en dat is genoeg voor mij. Volgende zondag mag je met mij naar de bruiloft gaan.' De jongen was hier erg blij mee en vertelde het aan de priester, die hem smeekte om naar het beeld te gaan en te vragen of hij ook mee mocht.

'Nee,' antwoordde het beeld, 'alleen jij.' De priester wilde hem eerst voorbereiden en hem de heilige communie geven, en het kind stemde toe. De volgende zondag, toen de hostie tot hem kwam, viel hij neer en stierf, en was aanwezig bij de eeuwige bruiloft.