ชาวประมงกับภรรยา
พรที่ได้ริมทะเลกลายเป็นก้าวแรกบนบันไดไม่รู้จบ
ชาวประมงจับปลาลิ้นหมาพูดได้ มันอธิบายว่าเป็นเจ้าชายถูกสาป ชาวประมงไม่อยากกินเจ้าชายพูดได้จึงปล่อยกลับ
ภรรยาได้ยินเรื่องก็ถามว่าทำไมไม่ขออะไร กระท่อมพวกเขาน่าสังเวช ปลาต้องให้บ้านเล็กได้แน่
ชาวประมงกลับฝั่ง น้ำไม่ใสแล้ว แต่ปลามาเมื่อเรียก เมื่อเขากลับบ้าน บ้านเล็กเรียบร้อยตั้งแทนกระท่อม
ภรรยาพอใจพักหนึ่ง แล้วอยากปราสาท หลังปราสาทเป็นมงกุฎ หลังมงกุฎเป็นอำนาจมากขึ้น แล้วอำนาจยิ่งกว่า
ทุกครั้งชาวประมงเดินกลับฝั่งด้วยความอยากพูดน้อยลง ทะเลมืดขึ้น คลื่นกระแทกทราย แต่ทุกพรเป็นจริง และแต่ละห้องใหม่ดูทำให้ภรรยาเห็นห้องใหญ่กว่าที่ตนไม่มี
ในที่สุด ขณะดูอาทิตย์ขึ้น เธอเรียกร้องอำนาจเหนือดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เอง
ชาวประมงแทบยืนในพายุไม่ไหวเมื่อเรียกปลา เขาส่งคำขอด้วยเสียงเล็กกว่าคลื่น
“กลับบ้านเถอะ” ปลาบอก
เขาพบกระท่อมเดิมข้างน้ำ ภรรยานั่งประตู ล้อมด้วยทุกอย่างที่เคยมีก่อน
ชาวประมงเก็บคันเบ็ด นอกหน้าต่างทะเลเคลื่อนตามใจตน และดวงอาทิตย์เดินต่อโดยไม่ขออนุญาตใคร
เรื่องเล่าดั้งเดิมที่นำมาเขียนใหม่ด้วยสำนวนต้นฉบับ
วงสนทนานักอ่าน
เริ่มต้นบทสนทนา





