การตายของลูกไก่

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว แม่ไก่ตัวน้อยกับพ่อไก่ตัวน้อยไปที่เนินเก็บถั่ว และพวกมันตกลงกันว่าใครก็ตามที่เจอถั่วก็จะต้องแบ่งปันให้กันและกัน แล้วแม่ไก่ก็เจอถั่วลูกใหญ่มาก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะตั้งใจจะกินเองทั้งหมด อย่างไรก็ตาม ถั่วลูกนั้นใหญ่มากจนแม่ไก่กลืนไม่ลง มันจึงติดอยู่ในลำคอจนแม่ไก่ตกใจกลัวจะสำลัก แม่ไก่จึงร้องว่า “พ่อไก่จ๋า ฉันขอร้องให้เจ้าวิ่งไปเอาน้ำมาให้ฉันเร็วๆ หน่อย ไม่อย่างนั้นฉันจะสำลัก”

ไก่ตัวน้อยวิ่งสุดแรงเกิดไปยังบ่อน้ำ แล้วพูดว่า “ลำธารเอ๋ย โปรดประทานน้ำให้ข้าหน่อย แม่ไก่ตัวน้อยนอนอยู่บนเนินต้นถั่ว และมันกลืนถั่วลูกใหญ่เข้าไป มันกำลังสำลักอยู่”

เจ้าของบ่อน้ำตอบว่า “จงรีบไปหาเจ้าสาว แล้วขอให้เธอมอบผ้าไหมสีแดงให้แก่เจ้า”

ไก่ตัวน้อยวิ่งไปหาเจ้าสาวแล้วพูดว่า “เจ้าสาวเอ๋ย เจ้าต้องให้ผ้าไหมสีแดงแก่ข้า ข้าอยากจะให้ผ้าไหมสีแดงแก่บ่อน้ำ บ่อน้ำจะให้น้ำแก่ข้า แล้วข้าจะนำน้ำไปให้แม่ไก่ตัวน้อยที่นอนอยู่บนเนินต้นถั่วและกลืนเมล็ดถั่วขนาดใหญ่เข้าไปจนสำลักอยู่”

เจ้าสาวตอบว่า “วิ่งไปเอาพวงหรีดเล็กๆ ที่แขวนอยู่บนต้นหลิวมาให้ฉันก่อน” ไก่ตัวน้อยจึงวิ่งไปที่ต้นหลิว แล้วดึงพวงหรีดลงมาจากกิ่งมาให้เจ้าสาว เจ้าสาวจึงให้น้ำมันดื่ม จากนั้นไก่ตัวน้อยก็เอาน้ำไปให้แม่ไก่ แต่พอไปถึง แม่ไก่ก็สำลักน้ำตายไปแล้ว นอนแน่นิ่งอยู่ตรงนั้น ไก่ตัวน้อยเสียใจมากจึงร้องเสียงดัง สัตว์ทุกตัวจึงมาไว้อาลัยให้แม่ไก่ และหนูหกตัวก็ช่วยกันสร้างรถม้าเล็กๆ เพื่อจะพาแม่ไก่ไปฝัง เมื่อรถม้าเสร็จแล้ว พวกมันก็เทียมเกวียน และไก่ตัวน้อยก็เป็นคนขับ

ระหว่างทาง พวกเขาได้พบกับสุนัขจิ้งจอก ซึ่งพูดว่า “เจ้าไก่ตัวน้อย เจ้าจะไปไหน?”

“ฉันจะฝังแม่ไก่ตัวน้อยของฉัน”

“ฉันขอติดรถไปด้วยได้ไหม?”

“ใช่ แต่จงนั่งข้างหลังรถม้าเถิด เพราะข้างหน้าม้าตัวเล็กๆ ของข้าลากเจ้าไม่ไหว” จากนั้นสุนัขจิ้งจอกก็ไปนั่งข้างหลัง และหลังจากนั้นหมาป่า หมี กวาง สิงโต และสัตว์ป่าทั้งหมดในป่าก็ทำเช่นเดียวกัน จากนั้นขบวนก็เคลื่อนต่อไป และพวกเขามาถึงลำธาร “เราจะข้ามไปได้อย่างไร” ไก่ตัวน้อยถาม

มีฟางก้อนหนึ่งวางอยู่ริมลำธาร มันพูดว่า “เราจะวางตัวข้ามไป และพวกเจ้าจงข้ามเราไป” แต่เมื่อหนูหกตัวมาถึงสะพาน ฟางก็ลื่นและตกลงไปในน้ำ และหนูทั้งหกตัวก็ตกลงไปในน้ำและจมน้ำตาย

แล้วพวกเขาก็ประสบปัญหาอีกครั้ง และถ่านหินก้อนหนึ่งก็มาพูดว่า “ฉันตัวใหญ่พอ ฉันจะนอนขวางทาง และพวกเจ้าก็ขับรถข้ามฉันไป” ถ่านหินจึงนอนขวางน้ำ แต่โชคร้ายที่มันแค่แตะน้ำเท่านั้น ถ่านหินจึงส่งเสียงฟู่ฟ่าแล้วดับลงและตายไป เมื่อก้อนหินเห็นเช่นนั้น มันก็สงสารไก่ตัวน้อย อยากจะช่วยมัน จึงนอนขวางน้ำด้วย แล้วไก่ตัวน้อยก็ลากรถม้าเอง แต่เมื่อมันลากไปถึงอีกฝั่งหนึ่งพร้อมกับไก่ตัวเมียที่ตายแล้ว และกำลังจะลากคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่ข้างหลังข้ามไปด้วย ปรากฏว่ามีจำนวนมากเกินไป รถม้าจึงไหลย้อนกลับ และพวกเขาทั้งหมดก็ตกลงไปในน้ำและจมน้ำตาย จากนั้นไก่ตัวน้อยก็เหลืออยู่เพียงลำพังกับไก่ตัวเมียที่ตายแล้ว มันจึงขุดหลุมฝังศพให้มันและวางมันลงไป แล้วทำเนินดินทับไว้ มันนั่งลงบนเนินดินนั้นและคร่ำครวญจนกระทั่งมันตายไปเช่นกัน แล้วทุกคนก็ตายหมด