Śmierć Kurki

Pewnego razu mała kurka poszła z małym kogutem na górę orzechów i uzgodnili, że ten z nich, który znajdzie orzech, podzieli się nim z drugim. Wtedy kurka znalazła duży, bardzo duży orzech, ale nic o tym nie powiedziała, zamierzając sama zjeść orzech. Orzech był jednak tak duży, że nie mogła go połknąć i pozostał jej w gardle, tak że bała się, że się udusi. Wtedy zawołała: „Kogucie, błagam cię, biegnij tak szybko, jak potrafisz, i przynieś mi trochę wody, bo się uduszę”.

Mały kogut pobiegł tak szybko, jak tylko mógł, do źródła i powiedział: „Strumie, daj mi trochę wody; mała kura leży na kopcu orzechów, połknęła duży orzech i się dławi”.

Dobrze odpowiedziała: „Najpierw biegnij do panny młodej i poproś ją, żeby dała ci trochę czerwonego jedwabiu”.

Mały kogut pobiegł do panny młodej i powiedział: „Panno młody, dasz mi trochę czerwonego jedwabiu. Chcę dać czerwony jedwab do studni, studnia ma dać mi trochę wody, a ja mam zanieść wodę małej kurze, która leży na orzechowym kopcu i połknęła wielki orzech i się nim dławi”.

Panna młoda odpowiedziała: „Najpierw biegnij i przynieś mi mój mały wianek, który wisi na wierzbie”. Więc mały kogut pobiegł do wierzby, ściągnął wianek z gałęzi i zaniósł go pannie młodej, a panna młoda dała mu do niego trochę wody. Następnie mały kogut zaniósł wodę kurze, ale kiedy tam dotarł, kura w międzyczasie się udusiła i leżała tam martwa i nieruchoma. Wtedy kogut był tak przerażony, że głośno płakał, a wszystkie zwierzęta przyszły opłakiwać małą kwokę. Sześć myszy zbudowało mały powóz, aby zawieźć ją do grobu, a gdy powóz był gotowy, zaprzęgły się do niego, a kogut pojechał.

W drodze jednak spotkali lisa, który zapytał: „Dokąd idziesz, mały kogutku?”

„Idę pochować moją małą kurkę.”

„Czy mogę z tobą pojechać?”

„Tak, ale usiądź z tyłu wozu, bo z przodu moje konie cię nie pociągną”. Wtedy lis usiadł z tyłu, a za nim wilk, niedźwiedź, jeleń, lew i wszystkie leśne zwierzęta zrobiły to samo. Potem orszak ruszył dalej i dotarli do strumienia. „Jak mamy się przeprawić?” zapytał kogut.

Nad strumieniem leżała słoma, na której widniał napis: „Położę się na moście, a ty mnie przejedziesz”. Gdy jednak sześć myszy podeszło do mostu, słoma zsunęła się i wpadła do wody, a wszystkie sześć myszy wpadło do wody i utonęło.

Potem znów byli w tarapatach, a węgiel nadszedł i powiedział: „Jestem wystarczająco duży, położę się na wodzie, a ty mnie przejedziesz”. Więc węgiel również położył się na wodzie, ale nieszczęśliwie otarł się o nią, na której zasyczał, zgasł i zgasł. Kiedy kamień to zobaczył, zlitował się nad małym kogutem, chciał mu pomóc i położył się na wodzie. Wtedy kogut sam pociągnął wóz, ale kiedy przepłynął i dotarł na drugi brzeg z martwą kurą, i miał właśnie pociągnąć za sobą pozostałych, którzy siedzieli z tyłu, było ich zbyt wielu, wóz uciekł z powrotem i wszyscy razem wpadli do wody i utonęli. Wtedy mały kogut został sam z martwą kurą, wykopał dla niej grób i położył ją w nim, i usypał nad nim kopiec, na którym usiadł i dręczył się, aż również umarł, a potem wszyscy umarli.