ความยากจนและความอ่อนน้อมถ่อมตนนำไปสู่สวรรค์
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีโอรสของกษัตริย์องค์หนึ่งเสด็จออกไปสู่โลกภายนอก ด้วยความคิดคำนึงและความเศร้าโศก พระองค์ทอดพระเนตรท้องฟ้าที่งดงามบริสุทธิ์และเป็นสีฟ้า แล้วถอนหายใจพลางตรัสว่า “ชีวิตบนสวรรค์คงสุขสบายกันถ้วนหน้า!”…
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีโอรสของกษัตริย์องค์หนึ่งเสด็จออกไปสู่โลกภายนอก ด้วยความคิดคำนึงและความเศร้าโศก พระองค์ทอดพระเนตรท้องฟ้าที่งดงามบริสุทธิ์และเป็นสีฟ้า แล้วถอนหายใจพลางตรัสว่า “ชีวิตบนสวรรค์คงสุขสบายเหลือเกิน!” ทันใดนั้น พระองค์ก็พบชายชราผมขาวผู้ยากไร้คนหนึ่งกำลังเดินมาทางพระองค์ จึงตรัสถามชายชราผู้นั้นว่า “ข้าพเจ้าจะไปสวรรค์ได้อย่างไร?”
ชายผู้นั้นตอบว่า “ด้วยความยากจนและความอ่อนน้อมถ่อมตน จงสวมเสื้อผ้าขาดวิ่นของข้า เดินทางไปทั่วโลกเป็นเวลาเจ็ดปี แล้วจะได้รู้ว่าความทุกข์ยากเป็นอย่างไร อย่ารับเงินทอง แต่หากหิวโหย จงขอขนมปังจากผู้มีเมตตา ด้วยวิธีนี้เจ้าจะไปถึงสวรรค์ได้”
แล้วโอรสของกษัตริย์ก็ถอดเสื้อคลุมอันงดงามของตนออก และสวมเสื้อผ้าของขอทานแทน ออกไปสู่โลกกว้าง และประสบกับความทุกข์ยากอย่างใหญ่หลวง เขาไม่ได้นำอาหารไปด้วยเลยนอกจากอาหารเพียงเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร แต่ภาวนาต่อพระเจ้าให้ทรงรับเขาขึ้นสู่สวรรค์ เมื่อครบเจ็ดปีแล้ว เขาก็กลับมายังพระราชวังของพระบิดา แต่ไม่มีใครจำเขาได้ เขาจึงกล่าวแก่เหล่าข้าราชบริพารว่า “ไปบอกพ่อแม่ของข้าว่าข้ากลับมาแล้ว” แต่เหล่าข้าราชบริพารไม่เชื่อ และหัวเราะเยาะแล้วทิ้งเขาไว้ตรงนั้น จากนั้นเขาจึงกล่าวว่า “ไปบอกพี่น้องของข้าด้วย เพื่อพวกเขาจะได้ลงมา เพราะข้าอยากพบพวกเขาอีกมาก” เหล่าข้าราชบริพารก็ไม่ยอมทำเช่นกัน แต่ในที่สุดคนหนึ่งในพวกเขาก็ไปบอกแก่โอรสธิดาของกษัตริย์ แต่พวกเขาก็ไม่เชื่อ และไม่สนใจ จากนั้นเขาจึงเขียนจดหมายถึงพระมารดา เล่าถึงความทุกข์ยากทั้งหมดของเขา แต่เขาไม่ได้บอกว่าเขาเป็นโอรสของพระมารดา ด้วยความสงสาร พระราชินีจึงจัดที่พักใต้บันไดให้เขา และให้คนรับใช้สองคนนำอาหารไปให้เขาทุกวัน
แต่คนหนึ่งใจร้ายพูดว่า “ทำไมคนขอทานถึงจะได้อาหารดีๆ?” แล้วเก็บไว้กินเองหรือให้หมากิน และไม่ให้คนขอทานที่อ่อนแอและผอมแห้งกินอะไรเลยนอกจากน้ำเปล่า ส่วนอีกคนหนึ่งนั้นซื่อสัตย์ เขาจึงรับสิ่งที่ส่งมาให้คนขอทาน แม้จะมีน้อย แต่เขาก็พอจะมีชีวิตอยู่ได้สักพัก และเขาก็อดทนมาก แต่เขาก็อ่อนแอลงเรื่อยๆ อย่างไรก็ตาม เมื่ออาการป่วยของเขาแย่ลง เขาก็ปรารถนาที่จะรับศีลมหาสนิทครั้งสุดท้าย เมื่อศีลมหาสนิทถูกยกลงไปข้างล่าง เสียงระฆังทั่วเมืองและบริเวณใกล้เคียงก็เริ่มดังขึ้น หลังจากมิสซาเสร็จสิ้น บาทหลวงก็ไปหาคนยากจนคนนั้นที่ใต้บันได และพบว่าเขาเสียชีวิตแล้ว มือข้างหนึ่งถือดอกกุหลาบ อีกข้างหนึ่งถือดอกลิลลี่ และข้างๆ เขามีกระดาษแผ่นหนึ่งซึ่งเขียนประวัติของเขาไว้
เมื่อเขาถูกฝัง ดอกกุหลาบดอกหนึ่งงอกขึ้นที่ด้านหนึ่งของหลุมฝังศพ และดอกลิลลี่ดอกหนึ่งงอกขึ้นที่อีกด้านหนึ่ง
เรื่องคลาสสิกฉบับเต็ม แหล่งข้อความภาษาอังกฤษ: Standard Ebooks ฉบับต้นทางระบุว่าข้อความเป็นสาธารณสมบัติในสหรัฐอเมริกา กฎลิขสิทธิ์แตกต่างกันในแต่ละประเทศ
วงสนทนานักอ่าน
เริ่มต้นบทสนทนา





