หมอรู้ทุกอย่าง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชาวนาผู้ยากจนคนหนึ่งชื่อแครบบ์ เขาใช้โคสองตัวเทียมเกวียนบรรทุกฟืนไปขายในเมืองให้หมอคนหนึ่งในราคา 2 ทาเลอร์ ขณะที่กำลังนับเงินให้เขา ปรากฏว่าหมอกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะ และเมื่อชาวนาเห็นว่าหมอกินและดื่มอย่างประณีตบรรจง เขาก็ปรารถนาที่จะเป็นหมอเช่นกัน เขาจึงยืนอยู่ครู่หนึ่ง แล้วในที่สุดก็ถามว่าเขาจะเป็นหมอได้หรือไม่ “โอ้ ได้สิ” หมอกล่าว “ไม่ยากเลย”

ชาวนาถามว่า “ฉันต้องทำอย่างไร?”

“ประการแรก จงซื้อหนังสือ ABC สักเล่มที่มีรูปไก่บนหน้าปก ประการที่สอง จงเปลี่ยนเกวียนและวัวสองตัวของเจ้าให้เป็นเงิน และซื้อเสื้อผ้าและสิ่งของอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการแพทย์ ประการที่สาม จงให้ช่างทาสีป้ายสำหรับตัวเองด้วยคำว่า 'ข้าคือหมอผู้รู้แจ้ง' และนำไปตอกติดไว้เหนือประตูบ้านของเจ้า” ชาวนาทำทุกอย่างที่เขาได้รับคำสั่ง เมื่อเขารักษาผู้คนได้สักพัก แต่ไม่นานนัก ขุนนางผู้มั่งคั่งคนหนึ่งก็ถูกขโมยเงินไป จากนั้นเขาก็ได้ยินเรื่องหมอผู้รู้แจ้งที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านนั้นๆ และต้องรู้ว่าเงินหายไปไหน ดังนั้นขุนนางจึงให้คนนำม้าใส่รถม้า ขับออกไปที่หมู่บ้าน และถามแครบบ์ว่าเขาคือหมอผู้รู้แจ้งหรือไม่ แครบบ์ตอบว่าใช่ จากนั้นเขาก็ต้องไปกับหมอผู้รู้แจ้งและนำเงินที่ถูกขโมยไปคืนมา

“โอ้ ใช่ แต่เกรเธ ภรรยาของผมก็ต้องไปด้วยเช่นกัน” ท่านลอร์ดก็ยินดีและให้ทั้งสองได้นั่งในรถม้าด้วยกัน แล้วพวกเขาก็เดินทางไปด้วยกัน เมื่อมาถึงปราสาทของขุนนาง โต๊ะอาหารก็ถูกจัดเตรียมไว้ และแครบบ์ได้รับคำสั่งให้นั่งลงรับประทานอาหาร “ใช่ แต่เกรเธ ภรรยาของผมก็ไปด้วย” เขากล่าว และเขาก็นั่งลงข้างๆ เธอที่โต๊ะอาหาร และเมื่อคนรับใช้คนแรกนำอาหารจานอร่อยมาเสิร์ฟ ชาวนาจึงสะกิดภรรยาของเขาแล้วพูดว่า “เกรเธ นั่นเป็นจานแรก” หมายความว่านั่นคือคนรับใช้ที่นำอาหารจานแรกมาเสิร์ฟ

อย่างไรก็ตาม คนรับใช้คิดว่าเขาตั้งใจจะพูดว่า “นั่นคือโจรคนแรก” และเนื่องจากเขาเป็นเช่นนั้นจริง ๆ เขาจึงตกใจกลัวและพูดกับเพื่อนร่วมงานที่อยู่ข้างนอกว่า “หมอรู้ทุกอย่างแล้ว เราคงไม่รอดแน่ หมอบอกว่าฉันเป็นคนแรก” คนที่สองไม่อยากเข้าไปเลย แต่ถูกบังคับ

เมื่อเขาเข้าไปพร้อมกับจานอาหาร ชาวนาจึงสะกิดภรรยาแล้วพูดว่า “เกรเธ นั่นคนที่สองแล้ว” คนรับใช้ก็ตกใจไม่แพ้กันและรีบออกไป คนที่สามก็ไม่ต่างกัน เพราะชาวนาพูดอีกว่า “เกรเธ นั่นคนที่สามแล้ว” คนที่สี่ต้องถือจานที่มีฝาปิดเข้าไป และเจ้านายบอกหมอว่าเขาต้องแสดงฝีมือและเดาว่ามีอะไรอยู่ใต้ฝา หมอมองดูจานแล้วไม่รู้จะพูดอะไร จึงร้องออกมาว่า “โอ้ แครบบ์ผู้น่าสงสาร”

เมื่อท่านลอร์ดได้ยินเช่นนั้น เขาก็ร้องว่า “นั่นไง! เขารู้แล้ว เขารู้แล้วว่าใครมีเงิน!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหล่าคนรับใช้ก็ดูวิตกกังวลอย่างมาก และส่งสัญญาณให้หมอออกไปข้างนอกสักครู่ เมื่อหมอออกไปแล้ว คนรับใช้ทั้งสี่ก็สารภาพกับหมอว่าพวกเขาขโมยเงินไป และบอกว่าพวกเขายินดีที่จะคืนเงินและให้เงินก้อนใหญ่แก่หมอด้วย หากหมอไม่แจ้งความ เพราะถ้าเขาแจ้งความ พวกเขาจะถูกแขวนคอ พวกเขาพาหมอไปยังที่ที่ซ่อนเงินไว้ เมื่อได้ยินเช่นนั้น หมอก็พอใจ และกลับเข้าไปในห้องโถง นั่งลงที่โต๊ะ และพูดว่า “ท่านลอร์ด บัดนี้ข้าจะค้นหาในหนังสือของข้าว่าทองคำซ่อนอยู่ที่ไหน” อย่างไรก็ตาม คนรับใช้คนที่ห้าก็แอบเข้าไปในเตาเพื่อฟังว่าหมอรู้อะไรมากกว่านี้หรือไม่ แต่หมอยังคงนั่งนิ่งและเปิดหนังสือ ABC ของเขา พลิกหน้าไปมา และมองหาไก่ตัวผู้ เมื่อเขาหาไม่เจอในทันที เขาจึงพูดว่า “ข้ารู้ว่าพวกเจ้าอยู่ที่นั่น ดังนั้นพวกเจ้าควรออกมาให้เห็นเสีย”

จากนั้นชายที่อยู่ในเตาคิดว่าหมอหมายถึงเขา จึงกระโดดออกมาด้วยความหวาดกลัวพลางร้องว่า “หมอนั่นรู้ไปหมดทุกอย่าง!” แล้วหมอผู้รู้ไปหมดก็ชี้ให้เคานต์เห็นว่าเงินอยู่ที่ไหน แต่ไม่ได้บอกว่าใครเป็นคนขโมย และได้รับเงินรางวัลมากมายจากทั้งสองฝ่าย จนกลายเป็นคนมีชื่อเสียง