Dokter Allesweter

Er was eens een arme boer genaamd Crabb, die met twee ossen een lading hout naar de stad bracht en het aan een dokter verkocht voor twee thalers. Toen het geld werd geteld, zat de dokter toevallig aan tafel. Toen de boer zag hoe verfijnd hij at en dronk, verlangde hij ernaar en wilde hij ook graag dokter worden. Hij bleef een tijdje staan ​​en vroeg uiteindelijk of hij ook geen dokter kon worden. "O ja," zei de dokter, "dat is zo geregeld."

'Wat moet ik doen?' vroeg de boer.

“Koop allereerst een ABC-boek met een haan op de voorkant; ten tweede, verander je kar en je twee ossen in geld en schaf wat kleren aan, en alles wat verder met geneeskunde te maken heeft; ten derde, laat een bordje voor jezelf schilderen met de woorden: 'Ik ben dokter Knowall', en hang dat boven je huisdeur.” De boer deed alles wat hem was opgedragen. Nadat hij een tijdje, maar niet lang, mensen had behandeld, werd er geld gestolen van een rijke en machtige heer. Toen hoorde hij over dokter Knowall die in dat en dat dorp woonde en vast wel wist wat er met het geld was gebeurd. Dus liet de heer de paarden voor zijn koets spannen, reed naar het dorp en vroeg Crabb of hij dokter Knowall was. Ja, zei hij. Toen moest hij met hem meegaan en het gestolen geld terugbrengen.

'O ja, maar Grethe, mijn vrouw, moet ook mee.' De heer stemde toe en liet hen beiden plaatsnemen in de koets, waarna ze samen wegreden. Bij het kasteel van de edelman aangekomen, stond de tafel gedekt en werd Crabb gevraagd te gaan zitten en te eten. 'Ja, maar mijn vrouw, Grethe, ook,' zei hij, en hij ging naast haar aan tafel zitten. Toen de eerste bediende met een gerecht kwam, gaf de boer zijn vrouw een duwtje en zei: 'Grethe, dat was de eerste,' waarmee hij bedoelde dat die bediende het eerste gerecht had gebracht.

De bediende dacht echter dat hij daarmee bedoelde te zeggen: "Dat is de eerste dief," en omdat hij dat inderdaad was, schrok hij zich rot en zei tegen zijn kameraad buiten: "De dokter weet alles: het zal slecht met ons aflopen, hij zei dat ik de eerste was." De tweede wilde helemaal niet naar binnen, maar werd gedwongen.

Toen de boer met zijn schaal naar binnen ging, gaf hij zijn vrouw een duwtje en zei: "Grethe, dat is de tweede." Deze bediende schrok er net zo van en ging snel weer weg. De derde had niet meer geluk, want de boer zei opnieuw: "Grethe, dat is de derde." De vierde moest een afgedekte schaal naar binnen dragen, en de heer zei tegen de dokter dat hij zijn vaardigheid moest tonen en moest raden wat er onder het deksel zat. De dokter bekeek de schaal, wist niet wat hij moest zeggen en riep uit: "Ach, arme Krab."

Toen de heer dat hoorde, riep hij: "Zie je wel! Hij weet het, hij weet wie het geld heeft!"

Hierop keken de bedienden erg ongerust en gebaarden ze de dokter dat ze wilden dat hij even naar buiten ging. Toen hij dus naar buiten ging, bekenden ze alle vier dat ze het geld hadden gestolen en zeiden dat ze het graag zouden teruggeven en hem er een flinke som geld bij zouden geven, als hij hen niet zou aangeven, want anders zouden ze worden opgehangen. Ze brachten hem naar de plek waar het geld verborgen lag. De dokter was tevreden en keerde terug naar de hal, ging aan tafel zitten en zei: "Mijnheer, nu zal ik in mijn boek zoeken waar het goud verborgen is." De vijfde bediende sloop echter de kachel in om te horen of de dokter nog meer wist. De dokter bleef echter stilzitten, opende zijn ABC-boek, bladerde heen en weer en zocht naar de haan. Omdat hij hem niet meteen kon vinden, zei hij: "Ik weet dat u daar bent, dus u kunt zich maar beter laten zien."

Toen dacht de man in de kachel dat de dokter hem bedoelde, en vol angst sprong hij naar buiten en riep: "Die man weet alles!" Daarop wees dokter Knowall de graaf waar het geld was, maar hij zei niet wie het gestolen had. Hij ontving van beide kanten een flinke som geld als beloning en werd een beroemd man.