จุลินทรีย์ชนิดใหม่

มีชายคนหนึ่งในเมืองฮิวสตัน เขาชื่นชอบวิทยาศาสตร์และใฝ่รู้ในความลึกลับของวิทยาศาสตร์อย่างมาก เขามีห้องทดลองเล็กๆ อยู่ที่บ้านและใช้เวลาส่วนใหญ่ในการทดลองกับสารเคมีและวิเคราะห์สารต่างๆ

ช่วงหลังมานี้ เขาสนใจทฤษฎีเกี่ยวกับเชื้อโรคต่างๆ มาก และละเลยงานของตนไปบ้างเพื่ออ่านงานเขียนของปาสเตอร์และโคช รวมถึงทุกสิ่งที่เขาหาได้เกี่ยวกับแบคทีเรียชนิดต่างๆ

เขาได้ซื้อเครื่องมือขยายภาพกำลังขยาย 900 เท่าตัวใหม่ และหวังว่าในไม่ช้าเขาจะสามารถเพิ่มจำนวนการค้นพบที่มีค่าเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กได้

เมื่อคืนวันอังคารที่ผ่านมา มีงานเลี้ยงสังสรรค์และอาหารเย็นจัดขึ้นที่โบสถ์แห่งหนึ่ง

ภรรยาของชายผู้นั้นอยากให้เขาไป แต่เขาปฏิเสธ โดยบอกว่าเขาอยากอยู่บ้านอย่างสงบสุขกับกล้องจุลทรรศน์ของเขามากกว่า ในขณะที่เธอไปรับส่งลูกๆ

เขาได้อ่านรายงานการวิเคราะห์น้ำในลำน้ำสาขาฮิวสตันของนายดัมเบิล อดีตนักธรณีวิทยาของรัฐ และเขากระตือรือร้นที่จะตรวจสอบข้อเท็จจริงตามคำกล่าวของนายดัมเบิลด้วยการตรวจสอบด้วยตนเอง

ดังนั้น หลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จ เขาก็เดินผ่านห้องครัวและพบถังสังกะสีที่เต็มไปด้วยน้ำวางอยู่บนม้านั่งข้างก๊อกน้ำ เขาจึงยกมันไปยังห้องทดลองของเขาทันที จากนั้นก็รัดเข็มขัดนิรภัยและเริ่มลงมือทำงาน

สักพักเขาก็ได้ยินเสียงภรรยาและลูกๆ ออกจากบ้านไปรับประทานอาหารเย็นที่โบสถ์ ซึ่งอยู่ห่างออกไปเพียงหนึ่งหรือสองช่วงตึก และเขาก็รู้สึกยินดีกับตัวเองที่กำลังจะได้มีเวลาพักผ่อนอย่างสงบสุข

เขาทำงานอย่างต่อเนื่องเกือบสามชั่วโมง โดยตรวจสอบตัวอย่างน้ำจากลำคลองในถังซ้ำแล้วซ้ำเล่าผ่านกล้องจุลทรรศน์กำลังสูง

⁂

ในที่สุดเขาก็ตบมือลงบนเข่าด้วยความดีใจสุดขีด

“ดัมเบิลดอร์พูดผิด!” เขาอุทาน “เขาบอกว่ามันคือไฮบาดิด คริสตัลลิส และผมมั่นใจว่าเขาเข้าใจผิด สิ่งมีชีวิตในน้ำนี้คือแบคทีเรียสคิโซไมซีติก แต่พวกมันไม่ใช่แมโครคซีของโรโซเพอร์ซิซินา และพวกมันก็ไม่มีเซลล์ไอโซไดอะเมตริกด้วย”

“ฉันค้นพบเชื้อโรคชนิดใหม่หรือเปล่า? ชื่อเสียงทางวิทยาศาสตร์อยู่ในมือฉันแล้วหรือ?”

เขาหยิบปากกาขึ้นมาและเริ่มเขียน สักพักครอบครัวของเขาก็กลับบ้าน และภรรยาของเขาก็ขึ้นมาที่ห้องทดลอง ปกติแล้วเขาจะไม่ยอมให้เธอเข้ามา แต่ในครั้งนั้นเขาเปิดประตูและต้อนรับเธออย่างอบอุ่น

“เอลเลน” เขาร้อง “นับตั้งแต่คุณจากไป ฉันได้รับชื่อเสียงและอาจร่ำรวย ฉันค้นพบแบคทีเรียชนิดใหม่ในน้ำในบึง วิทยาศาสตร์ยังไม่เคยอธิบายอะไรที่เหมือนกับมันมาก่อน ฉันจะตั้งชื่อมันตามชื่อคุณ และชื่อของคุณจะโด่งดังไปชั่วนิรันดร์ แค่ลองมองผ่านกล้องจุลทรรศน์ดูสิ”

ภรรยาของเขาหลับตาข้างหนึ่งแล้วมองเข้าไปในกระบอกนั้น

“สิ่งกลมๆ เล็กๆ เหล่านั้นดูแปลกดีนะคะ” เธอกล่าว “มันเป็นอันตรายต่อระบบร่างกายหรือเปล่าคะ?”

“ตายแน่ๆ ถ้าโดนเชื้อพวกนี้เข้าทางเดินอาหารไปสักตัวก็ตายแน่ ฉันจะเขียนจดหมายถึงวารสารลอนดอนแลนเซ็ตและสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งนิวยอร์กคืนนี้ เราจะเรียกพวกเขาว่าอะไรดี เอลเลน ลองคิดดูสิ—เอลเลโนบส์ หรือ เอลเลนไนท์ หรืออะไรดี?”

“โอ้ จอห์น ไอ้สารเลว!” ภรรยาของเขาร้องเสียงดัง เมื่อเห็นถังสังกะสีบนโต๊ะ “แกเอาถังหอยนางรมแกลเวสตันของฉันที่ฉันซื้อมาเพื่อไปงานเลี้ยงที่โบสถ์ไป! เชื้อโรคชัดๆ!”