De leeuw en de muis
Een kleine belofte blijkt sterker dan het touw van een jager.
Een muis schoot over de poot van een slapende leeuw. De leeuw werd wakker en ving haar onder één enorme voet.
‘Laat me alstublieft gaan’, zei ze. ‘Op een dag kan ik u misschien helpen.’
De leeuw lachte zo hard dat de muis zijn poot voelde schudden. Wat kon een dier dat niet groter was dan zijn oor voor hem betekenen? Toch vond hij de belofte grappig en hij tilde zijn voet op.
Een paar dagen later stapte de leeuw in het net van een jager. Touwen sprongen om hem heen omhoog. Hij vocht tot zijn manen verstrikt zaten en de grond onder hem was omgewoeld, maar elke worsteling trok de knopen strakker.
Zijn gebrul klonk door de bomen. De muis hoorde het vanuit haar hol en kwam aanrennen. Ze vond de leeuw stevig vastgehouden tussen twee dikke stammen.
‘Blijf stil’, zei ze. ‘Ik kan niet werken als u trekt.’
De leeuw gehoorzaamde, al viel hem dat moeilijk. De muis klom op een touw en begon te knagen. Haar tanden maakten een klein geluid in de grote stilte. Vezel na vezel brak.
Eindelijk knapte één koord. De leeuw duwde voorzichtig tegen de opening en het net viel los om zijn voeten.
De muis veegde een vezeltje van haar snorharen. De leeuw liet zijn kop zakken, zodat ze elkaar konden aankijken zonder dat een van beiden hoefde te schreeuwen.
‘Ik herinner me je belofte’, zei hij.
‘Ik ook’, zei de muis.
Ditmaal lachte geen van beiden.
Een oorspronkelijke navertelling van een traditioneel verhaal.
Gesprek tussen lezers
Begin het gesprek.
