Voldoende provocatie

“Hij sloeg me eerst.”

“He gimme de probumcation, judge.”

‘Nebber raakte die neger aan en sloeg me met luider gejuich.’

Het waren twee zwarte mannen uit Houston, en ze moesten voor de rechter verschijnen vanwege een vechtpartij.

'Waarom sloeg u deze man met een stoel?' vroeg de notulist.

“Ik speelde de Franse hak, rechter, op het bal van de Sebem 'Mancipated Sons of de Lebem Virgins, en Sam Hobson speelde gitaar zodat de negers erop konden dansen. Deze neger die ik sloeg denkt dat hij ook de Franse hak kan spelen, maar dat kan hij niet.”

“Dat is een leugen, ik kan wel spelen—”

'Blijf stil,' zei de notulist streng. 'Ga verder met uw verklaring.'

“Ik was aan het spelen en toen kwam die vervelende vent naar me toe. Hij was vreselijk jaloers op mijn spel en hij was boos omdat de kleedkamercommissie mij had uitgekozen om te spelen. Terwijl ik aan het spelen was, kwam die lastige vent vlak naast me staan ​​en zei: 'Watermillions worden nu rijp in de bergen.' Ik bleef spelen. Hij zei: 'Stel je voor dat je een grote, rijpe watermillion had, met rood vruchtvlees en zwarte zaden.' Ik bleef spelen. Hij zei: 'Neem hem en hak hem open op een rots, en schep een grote handvol van het hart eruit, en kijk rond en niemand komt.' Ik bleef maar doorspelen. Hij zei: 'Je propt je hart in je mond, en kauwt erop, en het sap loopt langs je mond naar beneden, langs je kin naar je nek, en de zoetheid loopt langs je keel.' Toen liep mijn mond vol water, zodat die Franse halve pruim helemaal vol zat, en de muziek stopte, en de zaalcommissie keek om zich heen. Toen pakte ik een stoel en sloeg die koe over mijn hoofd, en ik gooide mezelf op de modder van deze koe, want, Mars Judge, je weet zelf wel wat deze zanderige watermiljoenen hier zijn."

'Ga hier weg, jullie beiden,' zei de griffier. 'Volgende zaak.'