Üç Siyah Prenses
Doğu Hindistan, altı yüz dolar alana kadar geri çekilmeyi reddeden bir düşman tarafından kuşatılmıştı. Bunun üzerine şehir halkı, davul çalarak parayı temin edebilenin belediye başkanı olacağını ilan ettirdi. Şimdi…
Doğu Hindistan, altı yüz dolar alana kadar geri çekilmeyen bir düşman tarafından kuşatılmıştı. Bunun üzerine kasaba halkı, davul çalarak, parayı temin edebilenin belediye başkanı olacağını ilan ettirdi. Gölde oğluyla birlikte balık tutan fakir bir balıkçı vardı. Düşman gelip oğlunu esir aldı ve babasına altı yüz dolar verdi. Baba gidip parayı kasabanın ileri gelenlerine verdi ve düşman gitti, balıkçı da belediye başkanı oldu. Sonra, "Bay Belediye Başkanı" demeyen herkesin darağacında idam edileceği ilan edildi.
Oğul düşmandan tekrar kurtuldu ve yüksek bir dağdaki büyük bir ormana geldi. Dağ açıldı ve oğul, sandalyelerin, masaların ve sıraların tamamının siyah kumaşla kaplı olduğu büyük, büyülü bir kaleye girdi. Sonra, yüzlerinde biraz beyazlık olan, tamamen siyah giyinmiş üç genç prenses geldi; ona korkmaması gerektiğini, ona zarar vermeyeceklerini ve onları kurtarabileceğini söylediler. Oğul, nasıl yapacağını bilseydi bunu seve seve yapacağını söyledi. Bunun üzerine prensesler, bir yıl boyunca onlarla konuşmaması ve onlara bakmaması gerektiğini, ne isterse sadece istemesi gerektiğini ve eğer ona cevap vermeye cesaret ederlerse bunu yapacaklarını söylediler. Orada uzun süre kaldıktan sonra babasının yanına gitmek istediğini söyledi ve prensesler de gidebileceğini söylediler. Yanına para dolu bu keseyi alması, bu ceketi giymesi ve bir hafta içinde tekrar orada olması gerekiyordu.
Sonra yakalandı ve bir anda Doğu Hindistan'da buldu kendini. Babasını balıkçı kulübesinde bulamayınca, insanlara zavallı balıkçının nerede olabileceğini sordu. Onlar da ona bunu söylememesini, yoksa darağacına gideceğini söylediler. Bunun üzerine babasının yanına gidip, "Balıkçı, buraya nasıl geldin?" diye sordu.
Bunun üzerine baba, “Bunu sakın söyleme, eğer şehrin ileri gelenleri bunu öğrenirse, seni darağacına götürürler” dedi. Ancak o durmadı ve darağacına götürüldü.
Oraya vardığında, “Ey efendilerim, lütfen bana yaşlı balıkçının kulübesine gitmeme izin verin” dedi. Sonra eski iş önlüğünü giydi ve büyük adamlara geri döndü ve “Şimdi görmüyor musunuz? Ben o fakir balıkçının oğlu değil miyim? Bu elbiseyle babam ve annem için ekmek kazanmadım mı?” dedi. Bunun üzerine babası onu tekrar tanıdı, özür diledi ve onu evine götürdü. Sonra başına gelen her şeyi anlattı; yüksek bir dağdaki bir ormana nasıl girdiğini, dağın nasıl açıldığını ve her yerin simsiyah olduğu büyülü bir kaleye nasıl girdiğini, yüzlerinde biraz beyazlık dışında simsiyah olan üç genç prensesin ona nasıl geldiğini ve korkmaması gerektiğini, onları kurtarabileceğini söylediklerini anlattı. Annesi ise bunun iyi bir şey olmayacağını, yanına kutsal su kabı alıp yüzlerine kaynar su damlatması gerektiğini söyledi.
Tekrar geri döndü ve büyük bir korku içindeydi; uyuyanların yüzlerine su döktü ve hepsi yarı beyazlaştı. Sonra üç prenses birden ayağa fırladı ve dediler ki: “Lanetli köpek, kanımız senden intikam için haykıracak! Dünyada bizi özgür bırakabilecek ne doğmuş ne de doğmuş bir insan var! Yedi zincirle bağlı üç kardeşimiz daha var, seni paramparça edecekler.” Bunun üzerine kalenin her yerinde yüksek bir çığlık koptu ve pencereden atladı, bacağını kırdı ve kale tekrar yerin altına gömüldü, dağ tekrar kapandı ve kalenin nerede olduğunu kimse bilmiyordu.
Klasik öykünün tam metni. İngilizce kaynak: Standard Ebooks. Kaynak baskı, metnin Amerika Birleşik Devletleri’nde kamu malı olduğunu belirtir; telif kuralları ülkelere göre değişir.
Okur sohbeti
Sohbeti başlatın.





