Trzy Czarne Księżniczki

Wschodnie Indie zostały oblężone przez wroga, który nie chciał się wycofać, dopóki nie otrzymał sześciuset dolarów. Wtedy mieszkańcy miasta ogłosili, bijąc w bębny, że ten, kto zdoła zdobyć te pieniądze, zostanie burmistrzem. Był pewien biedny rybak, który łowił ryby na jeziorze ze swoim synem, a wróg przyszedł i pojmał syna, a ojcu dał za niego sześćset dolarów. Ojciec poszedł więc i rozdał je możnym miasta, a wróg odszedł, a rybak został burmistrzem. Wtedy ogłoszono, że każdy, kto nie powie: „Panie burmistrzu”, zostanie stracony na szubienicy.

Syn znów uciekł przed wrogiem i dotarł do wielkiego lasu na wysokiej górze. Góra się otworzyła, a on wszedł do wielkiego, zaczarowanego zamku, w którym krzesła, stoły i ławy były obwieszone na czarno. Potem przyszły trzy młode księżniczki, ubrane na czarno, ale z odrobiną bieli na twarzach; powiedziały mu, żeby się nie bał, że nie zrobią mu krzywdy i że może je uwolnić. Odpowiedział, że chętnie to zrobi, jeśli tylko będzie wiedział jak. Na to kazały mu przez cały rok nie odzywać się do nich ani na nie patrzeć, a to, czego pragnie, ma po prostu poprosić, a jeśli odważą się mu odpowiedzieć, to to zrobią. Kiedy był tam już dłuższy czas, powiedział, że chciałby pójść do ojca, a oni powiedzieli mu, że może iść. Miał zabrać ze sobą tę sakiewkę z pieniędzmi, włożyć ten płaszcz i za tydzień musi tam wrócić.

Potem został schwytany i natychmiast znalazł się we wschodnich Indiach. Nie mógł już znaleźć ojca w chacie rybaka i zapytał ludzi, gdzie może być biedny rybak, a oni powiedzieli mu, że nie może tego mówić, bo trafi na szubienicę. Poszedł więc do ojca i zapytał: „Rybaku, jak się tu znalazłeś?”

Wtedy ojciec rzekł: „Nie możesz tak mówić, bo gdyby wielcy ludzie w mieście o tym wiedzieli, poszedłbyś na szubienicę”. On jednak nie przestał i został zaprowadzony na szubienicę.

Gdy tam był, powiedział: „O, moi panowie, pozwólcie mi tylko pójść do chaty starego rybaka”. Wtedy włożył swoją starą fartuchową suknię i wrócił do wielkich mężów, mówiąc: „Czyż nie widzicie? Czyż nie jestem synem biednego rybaka? Czyż nie zarabiałem na chleb dla ojca i matki w tej sukni?”. Wtedy ojciec poznał go ponownie, przeprosił i zabrał go do domu, a on opowiedział mu wszystko, co mu się przydarzyło, i jak dostał się do lasu na wysokiej górze, a góra się otworzyła i wszedł do zaczarowanego zamku, gdzie wszystko było czarne, i przyszły do ​​niego trzy młode księżniczki, które były czarne, z wyjątkiem odrobiny bieli na twarzach. I powiedziały mu, żeby się nie bał i że może je uwolnić. Wtedy jego matka powiedziała, że ​​prawdopodobnie nie jest to dobry pomysł i że powinien wziąć ze sobą naczynie ze święconą wodą i skropić im twarze wrzątkiem.

Wrócił z powrotem i był bardzo przestraszony, i wylał im wodę na twarze, gdy spali, i wszyscy zbladli. Wtedy wszystkie trzy księżniczki zerwały się na równe nogi i rzekły: „Ty przeklęty psie, nasza krew będzie wołać o pomstę na tobie! Teraz nie narodził się na świecie żaden człowiek, ani nigdy się nie narodzi, który mógłby nas uwolnić! Mamy jeszcze trzech braci, którzy są skuci siedmioma łańcuchami, rozszarpią cię na strzępy”. Wtedy rozległ się głośny wrzask w całym zamku, a on wyskoczył przez okno i złamał nogę, a zamek znów zapadł się w ziemię, góra znów się zamknęła i nikt nie wiedział, gdzie zamek stał.