Baba

Yoksul bir adamın o kadar çok çocuğu vardı ki, dünyadaki herkesi vaftiz babası olmaya davet etmişti. Bir çocuk daha doğunca, davet edebileceği başka kimse kalmamıştı. Ne yapacağını bilemeyen adam, şaşkınlık içinde uzanıp uykuya daldı. Sonra rüyasında kapının dışına çıkıp, karşılaştığı ilk kişiden vaftiz babası olmasını istedi. Uyandığında, rüyasına uymaya karar verdi ve kapının dışına çıkıp, yanına gelen ilk kişiden vaftiz babası olmasını istedi. Yabancı adam ona küçük bir bardak su uzattı ve şöyle dedi: “Bu harika bir su, bununla hastaları iyileştirebilirsin, ancak Ölümün nerede durduğuna bakmalısın. Eğer Ölüm hastanın başının yanında duruyorsa, hastaya biraz su ver, iyileşir; ama eğer Ölüm ayaklarının yanında duruyorsa, bütün çabaların boşuna olur, çünkü hasta ölecektir.” O andan itibaren adam, bir hastanın kurtarılıp kurtarılamayacağını her zaman söyleyebiliyordu ve bu yeteneğiyle ünlendi, çok para kazandı. Bir keresinde kralın çocuğuna çağrıldı ve içeri girdiğinde çocuğun başının yanında ölümü gördü ve onu suyla iyileştirdi. Aynı şeyi ikinci kez de yaptı, ancak üçüncü seferde ölüm çocuğun ayaklarının yanındaydı ve o zaman çocuğun ölmeye mahkum olduğunu anladı.

Adam bir gün vaftiz babasını ziyaret edip su konusunda nasıl başarılı olduğunu anlatmayı düşündü. Ama eve girdiğinde, çok garip bir yerle karşılaştı! Merdivenlerin ilk basamağında, süpürge ve kürek birbirleriyle kavga ediyor ve birbirlerini şiddetle itiyorlardı. Adam onlara, "Vaftiz babası nerede yaşıyor?" diye sordu.

Süpürge, "Bir kat daha yukarıda, bir merdiven basamağı yukarıda," diye yanıtladı.

İkinci kata geldiğinde, yerde bir yığın ölü parmak gördü. "Mafya babası nerede yaşıyor?" diye sordu.

Parmaklardan biri, "Bir kat daha yukarı çıkınca" diye yanıtladı.

Üçüncü katta bir yığın ölü kafa vardı; bu da onu bir sonraki kata yönlendirdi. Dördüncü katta, ateşte kızarmış ve tavalarda pişen balıklar gördü. Onlar da, "Bir kat daha yukarı" dediler. Beşinci kata çıktığında, bir odanın kapısına geldi ve anahtar deliğinden içeri baktı; orada uzun boynuzları olan vaftiz babasını gördü. Kapıyı açıp içeri girdiğinde, vaftiz babası büyük bir aceleyle yatağa girdi ve üzerini örttü.

Adam şöyle dedi: "Vaftiz babam, ne garip bir ev halkınız var! Merdivenlerin ilk katına geldiğimde, kürek ve süpürge birbirleriyle kavga ediyor ve birbirlerini şiddetle dövüyorlardı."

"Ne kadar aptalsın!" dedi vaftiz babası. "O, oğlanla hizmetçinin kendi aralarında konuşmasıydı."

“Ama ikinci uçuşta yerde ölü parmaklar gördüm.”

“Ne kadar da safsın! Bunlar scorzonera bitkisinin kökleriydi.”

"Üçüncü katta bir yığın ölü adam kafası vardı."

"Ahmak adam, bunlar lahana idi."

“Dördüncü uçuşta, tavada cızırdayarak pişen balıklar gördüm.” Bunu söylediğinde, balıklar gelip kendilerini servis ettiler. “Ve beşinci uçuşa vardığımda, bir kapının anahtar deliğinden baktım ve orada, vaftiz babam, seni gördüm ve uzun, uzun boynuzların vardı.”

“Ah, bu bir yalan!” Adam telaşlandı ve dışarı koştu; eğer koşmasaydı, mafya babasının ona ne yapacağını kim bilebilirdi ki.