ของใช้สำหรับเด็กทารก

นี่เป็นเพียงความไม่ลงตัวเล็กน้อยในบทเพลงวันหยุดอันแสนสุข เป็นโน้ตเล็กๆ ที่เกิดจากโชคชะตาเล่นตลก ขณะที่บทเพลงแห่งความยินดีและเพลงคริสต์มาสทำให้เทศกาลคริสต์มาสรื่นเริงยิ่งขึ้น

เมื่อวานนี้ บุรุษไปรษณีย์ยืนอยู่ในร้านขายสินค้าเบ็ดเตล็ดและสินค้าทั่วไปที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งบนถนนเมนสตรีท มองดูฝูงชนผู้ซื้อที่แต่งกายดี ส่วนใหญ่เป็นสุภาพสตรี ที่กำลังเลือกดูสินค้าสำหรับเทศกาลคริสต์มาสและสินค้าวันหยุดต่างๆ

ในขณะนั้น เด็กหญิงตัวเล็ก ผอมบาง หน้าซีดเซียว เดินอย่างขี้อายฝ่าฝูงชนไปยังเคาน์เตอร์ เธอสวมชุดผ้าฝ้ายบางๆ และรองเท้าของเธอก็ปะชุนและดูเทอะทะ

เธอมองไปรอบๆ ด้วยสีหน้าครึ่งเศร้าครึ่งหวาดกลัว

พนักงานคนหนึ่งเห็นเธอและเดินเข้ามาหา

“แล้วมันคืออะไรล่ะ?” เขาถามอย่างห้วนๆ

“ได้โปรดเถอะค่ะ คุณท่าน” เธอตอบด้วยเสียงแผ่วเบา “แม่ให้เหรียญสิบเซนต์นี้ฉันมาเพื่อซื้อของให้ลูกค่ะ”

“อยากได้ของเล่นสำหรับเด็กทารกสักชิ้นไหม ราคาแค่สิบเซนต์เอง อยากซื้อของขวัญคริสต์มาสให้ลูกน้อยใช่ไหมล่ะ? งั้นไม่คิดเหรอว่าควรไปร้านขายของเล่นดีกว่า ที่นี่เราไม่มีของแบบนั้นขายนะ คุณอยากได้ม้าดีบุก ลูกบอล หรือตุ๊กตากระโดดใช่ไหมล่ะ?”

“ได้โปรดเถอะค่ะ คุณท่าน แม่บอกว่าให้ฉันมาที่นี่ ลูกไม่อยู่กับเราแล้ว แม่บอกให้ฉันซื้อผ้าเครปสักสิบเซ็นต์ให้หน่อยนะคะ คุณท่าน”