Dziwna historia

W północnej części Austin mieszkała niegdyś uczciwa rodzina o nazwisku Smothers. Rodzina składała się z Johna Smothersa, jego żony, jego samego, ich pięcioletniej córeczki i jej rodziców, co stanowiło sześć osób w stosunku do liczby mieszkańców miasta, gdy liczono ich na potrzeby specjalnego spisu, ale tylko trzy według faktycznego spisu.

Pewnej nocy po kolacji dziewczynkę dopadła silna kolka i John Smothers pośpieszył do miasta, aby kupić lekarstwo.

Nigdy nie wrócił.

Dziewczynka wyzdrowiała i z czasem stała się kobietą.

Matka bardzo przeżywała zaginięcie męża i minęły prawie trzy miesiące, zanim wyszła ponownie za mąż i przeprowadziła się do San Antonio.

Dziewczynka również w porę wyszła za mąż i po kilku latach urodziła córeczkę w wieku pięciu lat.

Nadal mieszkała w tym samym domu, w którym mieszkali, gdy jej ojciec wyjechał i już nie wrócił.

Pewnej nocy, na skutek niezwykłego zbiegu okoliczności, jej córeczka zachorowała na kolkę, akurat w rocznicę zaginięcia Johna Smothersa, który, gdyby żył i miał stałą pracę, byłby jej dziadkiem.

„Pójdę do miasta i przyniosę jej lekarstwo” – powiedział John Smith (bo to nie był nikt inny, tylko ten, za którego wyszła za mąż).

„Nie, nie, drogi Johnie” – krzyknęła jego żona. „Ty też możesz zniknąć na zawsze i zapomnieć o powrocie”.

Więc John Smith nie poszedł i razem usiedli przy łóżku małej Pansy (tak bowiem miała na imię Pansy).

Po pewnym czasie stan Pansy zaczął się pogarszać i John Smith ponownie spróbował pójść po lekarstwa, ale żona mu na to nie pozwoliła.

Nagle drzwi się otworzyły i do pokoju wszedł pochylony i zgarbiony starszy mężczyzna o długich, białych włosach.

„Cześć, oto dziadek” – powiedziała Pansy. Rozpoznała go przed wszystkimi innymi.

Starzec wyjął z kieszeni butelkę z lekarstwem i podał Pansy łyżeczkę.

Natychmiast wyzdrowiała.

„Spóźniłem się trochę” – powiedział John Smothers – „ponieważ czekałem na tramwaj”.