De winnaar

Na de uitvoering van "In Old Kentucky" vrijdagavond gingen drie oude vrienden een saloon binnen met het onwrikbare voornemen om een ​​drankje te nemen. Daarna voegden ze daar nog een drankje aan toe, en vervolgens een noodclausule.

Toen ze zich wat meer ontspannen voelden, gingen ze aan tafel zitten en begonnen te liegen. Niet kwaadaardig, maar gewoon vriendelijk liegen over de dingen die ze hadden gezien en gedaan. Ze probeerden allemaal hun ervaringen te delen, en omdat het helder was, was er geen middagvoorstelling van de tragedie van Ananias.

Ten slotte opperde de rechter het idee om een ​​flinke julep te maken – een julep die het gebruik van een krultang overbodig zou maken – en degene die het meest onwaarschijnlijke verhaal vertelde, mocht het vacuüm in de rietjes creëren.

De majoor en de rechter begonnen met een paar prachtige verhalen over een gelijkspel. De kolonel bevochtigde zijn lippen toen zijn blik viel op het grote glas gevuld met diamanten en barnsteen, en bekroond met geurige munt. Hij begon zijn verhaal:

“Het voorval dat ik ga vertellen is niet alleen wonderlijk, maar ook echt gebeurd. Het vond zaterdagmiddag in deze stad plaats. Ik stond zaterdagmorgen vrij vroeg op, want ik had een drukke werkdag voor de boeg. Mijn vrouw maakte een heerlijke cocktail voor me toen ik opstond en ik voelde me prima. Toen ik beneden kwam, gaf ze me een briefje van vijf dollar dat uit mijn zak was gevallen en zei: 'John, je moet echt een knapper uitziende huishoudster nemen. Jane is zo lelijk, en je hebt haar nooit echt bewonderd. Kijk of je een echt mooie kunt vinden – en John, lieverd, je werkt te hard. Je moet echt wat ontspanning hebben. Waarom neem je Miss Muggins, je typemachine, niet mee voor een ritje vanmiddag? Dan kun je misschien even langs de hoedenmaker gaan en zeggen dat ze die hoed die ik besteld heb niet hoeven op te sturen, en—' ”

'Wacht even, kolonel,' zei de rechter. 'Drink die mint julep nu maar op. U hoeft uw verhaal niet verder uit te werken.'