Zwycięzca

Po wykonaniu „In Old Kentucky” w piątkowy wieczór trzech starych kumpli weszło do saloonu z nieugiętym postanowieniem napicia się. Po zrobieniu tego, dodali poprawkę w postaci kolejnej, a następnie dodali klauzulę o charakterze awaryjnym.

Kiedy poczuli się nieco swobodniej, usiedli przy stole i zaczęli kłamać. Nie złośliwie, ale po prostu zwyczajnie, przyjacielsko, o tym, co widzieli i zrobili. Wszyscy próbowali opowiadać o swoich przeżyciach, a ponieważ niebo było bezchmurne, nie odbył się popołudniowy spektakl tragedii Ananiasza.

W końcu sędzia zasugerował przygotowanie pysznego, dużego julepu — takiego, który sprawi, że używanie lokówek stanie się zbędne — a temu, kto opowie najbardziej nieprawdopodobną historię, należy pozwolić na wytworzenie próżni w słomkach.

Major i sędzia rozpoczęli od kilku cudownych opowieści o krawacie. Pułkownik zwilżył usta, a jego wzrok spoczął na dużym kieliszku wypełnionym diamentami i bursztynem, zwieńczonym pachnącą miętą. Rozpoczął swoją opowieść:

„Incydent, o którym zaraz opowiem, jest nie tylko cudowny, ale i prawdziwy. Zdarzył się w tym samym mieście w sobotnie popołudnie. Wstałem dość wcześnie w sobotę rano, bo czekał mnie ciężki dzień pracy. Żona zrobiła mi pysznego drinka, kiedy wstałem, i czułem się całkiem dobrze. Kiedy zszedłem na dół, podała mi pięciodolarowy banknot, który wypadł mi z kieszeni, i powiedziała: »John, naprawdę musisz sobie znaleźć ładniejszą pokojówkę. Jane jest taka brzydka, a nigdy jej nie podziwiałeś. Zobacz, czy uda ci się znaleźć jakąś naprawdę ładną – a John, kochanie, za dużo pracujesz. Naprawdę musisz mieć trochę odpoczynku. Czemu nie zabierzesz panny Muggins, twojej maszyny do pisania, na przejażdżkę dziś po południu? Wtedy mógłbyś wstąpić do modystki i powiedzieć im, żeby nie zmarnowali tego kapelusza, który zamówiłem, i…«”

„Czekaj, pułkowniku” – powiedział sędzia. „Wypij natychmiast tego miętowego julepa. Nie musisz już kontynuować swojej historii”.