De stadsmuis en de veldmuis
Een schitterend avondmaal laat een neef en nicht ontdekken hoe verschillend ze een rustig leven waarderen.
De veldmuis verwelkomde zijn nicht met een maaltijd van gerst, wortels en een beetje appel. Ze aten onder een heg terwijl de avond over de velden viel.
De stadsmuis proefde beleefd overal van en vertelde toen over kaas, gebak en kasten die nooit leeg leken te raken. ‘Ga met me mee naar huis’, zei ze. ‘Je hoeft niet van zulke restjes te leven.’
Dus volgde de veldmuis haar naar een deftig huis. In de eetkamer lagen kruimels op een wit tafelkleed. Er waren zachte stukjes brood, zoet fruit en een prachtige punt kaas. Zoveel overvloed had hij zich nooit voorgesteld.
Hij koos net zijn tweede hapje toen de deur openging. Neef en nicht doken onder een kast. Laarzen liepen over de vloer. Een hond snuffelde bij de muur. De veldmuis hield zijn adem in tot zijn ribben pijn deden.
Na lang wachten kropen ze terug naar de tafel. Zijn nicht lachte en zei dat het niets bijzonders was.
Toen sprong er een kat op een stoel.
Ditmaal was de veldmuis bij de schuilplaats voordat hij besefte dat hij was gaan rennen. Hij zat trillend naast de kastpoot en kon zich zelfs de smaak van de kaas niet meer herinneren.
Bij het ochtendgloren bedankte hij zijn nicht en ging op weg naar huis.
‘Kies je echt voor gerst in plaats van dit alles?’ vroeg ze.
‘Ik kies ervoor mijn avondeten te kunnen opeten’, zei hij.
Die avond at hij een appel onder zijn heg. Het was een kleine appel. Hij genoot van elke rustige hap.
Een oorspronkelijke navertelling van een traditioneel verhaal.
Gesprek tussen lezers
Begin het gesprek.
