De vos en de kat

Het gebeurde dat de kat de vos in een bos tegenkwam, en terwijl ze bij zichzelf dacht: "Hij is slim en ervaren, en zeer gewaardeerd in de wereld," sprak ze hem vriendelijk aan. "Goedendag, beste meneer Vos, hoe gaat het met u? Hoe is alles met u? Hoe komt u deze moeilijke tijd door?" De vos, vol arrogantie, bekeek de kat van top tot teen en wist lange tijd niet of hij wel of niet zou antwoorden.

Eindelijk zei hij: "O, jij ellendige baardpoetser, jij bonte dwaas, jij hongerige muizenjager, waar denk je in hemelsnaam aan? Durf je te vragen hoe het met me gaat? Wat heb je geleerd? Hoeveel kunsten beheers je?"

'Ik begrijp er maar één,' antwoordde de kat bescheiden.

'Wat voor kunst is dat?' vroeg de vos.

“Als de honden me achtervolgen, kan ik in een boom springen en mezelf redden.”

'Is dat alles?' vroeg de vos. 'Ik beheers honderd kunsten en heb bovendien een zak vol sluwheid. Ik heb medelijden met je; kom met me mee, ik zal je leren hoe je aan de honden ontsnapt.' Juist op dat moment kwam er een jager met vier honden aan. De kat sprong behendig in een boom en ging bovenin zitten, waar ze volledig verborgen werd door de takken en het gebladerte.

'Open je zak, meneer Vos, open je zak!' riep de kat naar hem, maar de honden hadden hem al te pakken en hielden hem stevig vast. 'Ach, meneer Vos,' riep de kat. 'U met uw honderd trucjes bent in de steek gelaten! Had u maar kunnen klimmen zoals ik, dan was u niet om het leven gekomen.'