Vreugde en verdriet delen

Er was eens een kleermaker, een ruziezoeker, en zijn vrouw, die goed, ijverig en vroom was, kon hem nooit tevreden stellen. Wat ze ook deed, hij was niet tevreden, maar mopperde en schold haar uit, sloeg haar en mishandelde haar. Toen de autoriteiten er uiteindelijk van hoorden, lieten ze hem ontbieden en in de gevangenis zetten om hem tot inkeer te brengen. Hij werd een tijdlang gevoed met brood en water en daarna weer vrijgelaten. Hij moest echter beloven zijn vrouw niet meer te slaan, maar in vrede met haar samen te leven en vreugde en verdriet met haar te delen, zoals echtparen dat horen te doen. Alles ging een tijdlang goed, maar toen verviel hij weer in zijn oude gewoonten en werd hij nors en ruzieachtig. En omdat hij haar niet durfde te slaan, greep hij haar bij de haren en trok ze uit. De vrouw wist aan hem te ontkomen en sprong de tuin in, maar hij rende haar achterna met zijn meetlint en schaar, joeg haar achterna en gooide het meetlint en de schaar naar haar, en alles wat hij verder tegenkwam. Als hij haar raakte, lachte hij, en als hij haar miste, werd hij woedend en vloekte hij. Dit ging zo lang door dat de buren de vrouw te hulp schoten. De kleermaker werd opnieuw voor de rechter geroepen en herinnerd aan zijn belofte. "Geachte heren," zei hij, "ik heb mijn woord gehouden, ik heb haar niet geslagen, maar heb vreugde en verdriet met haar gedeeld."

'Hoe kan dat nou,' zei de rechter, 'terwijl ze voortdurend zulke ernstige klachten tegen u indient?'

'Ik heb haar niet geslagen, maar omdat ze er zo vreemd uitzag, wilde ik haar haar met mijn hand kammen; ze wist echter van me weg te komen en liep me heel boos weg. Toen ben ik haar achterna gerend en om haar weer tot de orde te roepen, heb ik haar als een goedbedoelde vermaning alles toegeworpen wat ik maar kon vinden. Ik heb ook vreugde en verdriet met haar gedeeld, want als ik haar raakte, was ik blij en zij verdrietig, en als ik haar miste, was zij blij en ik verdrietig.' De rechters waren niet tevreden met dit antwoord, maar gaven hem de beloning die hij verdiende.