Mevrouw Trude

Er was eens een klein meisje dat koppig en nieuwsgierig was, en als haar ouders haar iets opdroegen, gehoorzaamde ze hen niet. Hoe zou het haar dan ooit vergaan? Op een dag zei ze tegen haar ouders: "Ik heb zoveel over mevrouw Trude gehoord, ik ga haar een keer bezoeken. Men zegt dat alles aan haar er zo vreemd uitziet, en dat er zulke rare dingen in haar huis zijn, dat ik er heel nieuwsgierig naar ben geworden!"

Haar ouders verboden het haar ten strengste en zeiden: "Mevrouw Trude is een slechte vrouw die slechte dingen doet, en als je naar haar toe gaat, ben je niet langer ons kind." Maar het meisje liet zich niet door het verbod van haar ouders tegenhouden en ging toch naar mevrouw Trude.

En toen ze bij haar aankwam, zei mevrouw Trude: "Waarom ben je zo bleek?"

'Ach,' antwoordde ze, en haar hele lichaam beefde, 'ik ben zo geschrokken van wat ik heb gezien.'

“Wat heb je gezien?”

“Ik zag een zwarte man op uw trappen.”

“Dat was een kolenschip.”

“Toen zag ik een groene man.”

“Dat was een jager.”

“Daarna zag ik een man met bloedrood haar.”

“Dat was een slager.”

“Ach, mevrouw Trude, ik was doodsbang; ik keek door het raam en zag u niet, maar, zoals ik echt geloof, de duivel zelf met een vurige kop.”

'Oho!' zei ze, 'dan heb je de heks in haar ware kostuum gezien. Ik heb lang op je gewacht en je al zo lang gemist; je zult me ​​wat licht geven.' Toen veranderde ze het meisje in een blok hout en gooide het in het vuur. En toen het vuur volop brandde, ging ze er dichtbij zitten en warmde zich eraan. Ze zei: 'Dat is tenminste eens een keer een helder licht.'