Pani Trude

Była sobie kiedyś mała dziewczynka, która była uparta i dociekliwa, a kiedy rodzice kazali jej cokolwiek robić, nie słuchała ich, więc jak mogła dobrze sobie radzić? Pewnego dnia powiedziała rodzicom: „Tyle słyszałam o Frau Trude, że kiedyś do niej pojadę. Ludzie mówią, że wszystko w niej wygląda tak dziwnie i że w jej domu są takie dziwne rzeczy, że stałam się bardzo ciekawa!”

Rodzice stanowczo jej tego zabronili i powiedzieli: „Frau Trude to zła kobieta, która robi złe rzeczy, a jeśli się do niej udasz, nie będziesz już naszym dzieckiem”. Dziewczyna jednak nie dała się zwieść zakazowi rodziców i mimo to udała się do Frau Trude.

A gdy do niej podeszła, Frau Trude zapytała: „Dlaczego jesteś taka blada?”

„Ach” – odpowiedziała, a całe jej ciało zadrżało – „to, co zobaczyłam, tak mnie przeraziło”.

„Co widziałeś?”

„Widziałem czarnego mężczyznę na twoich schodach.”

„To był węgiel drzewny.”

„Potem zobaczyłem zielonego człowieka.”

„To był myśliwy.”

„Potem zobaczyłem krwistoczerwonego człowieka.”

„To był rzeźnik.”

„Ach, Frau Trude, byłem przerażony; spojrzałem przez okno i zobaczyłem nie ciebie, lecz, jak szczerze wierzę, samego diabła z ognistą głową”.

„Oho!” powiedziała, „a więc widziałaś czarownicę w jej właściwym stroju. Czekałam na ciebie i tęskniłam za tobą już od dawna; daj mi trochę światła”. Następnie zamieniła dziewczynę w kawałek drewna i wrzuciła go do ognia. A gdy ogień rozgorzał, usiadła blisko niego, ogrzała się i powiedziała: „Tym razem świeci jasno”.